یعنی چه
السبات در لغت به معنای بریدن و قطع کردن کار و فعالیت است که به حالت آرامش، سکون، خواب سنگین و در اصطلاحات پزشکی به اغما و رخوت، و در زیستشناسی به خواب زمستانی اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه با الف و لام معرفه به صورت «اَلسُّبات» تلفظ میشود که حرف «س» دارای تشدید و ضمه است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه السبات ۶ حرف دارد و به عنوان معادل خواب سنگین، آرامش یا حالت اغما شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن برای خواب عمومی Sleep، برای خواب زمستانی جانوران Hibernation و برای حالتهای پزشکی Coma یا Lethargy است.
به عربی
در زبان عربی، السُّبات واژهای فصیح از ریشه (س ب ت) است که برای توصیف خواب عمیق یا قطع کامل فعالیت به کار میرود.
به فارسی
در فرهنگهای فارسی مانند دهخدا و معین، این واژه وامگرفته از عربی بوده و به معنای غنودن، ابتدای خواب، فراغت از کار و راحتی تعبیر شده است.
در قرآن
این واژه به صورت نکره (سُبَاتاً) دو بار در قرآن آمده است؛ آیه ۹ سوره نبأ «وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا» و آیه ۴۷ سوره فرقان «وَالنَّوْمَ سُبَاتًا»، که به نعمت خواب به عنوان عاملی برای قطع کار و بازسازی نیروها اشاره دارد.
نماد چیست
السبات در مفاهیم استعاری و ادبی نمادی از آرامش عمیق، قطع ارتباط با محیط بیرونی برای بازسازی قوای حیاتی، مرگ موقت و همچنین خواب زمستانی طبیعت است.
جمعبندی و توضیح کامل السبات
واژه «السبات» ریشهای کهن در زبان عربی دارد و از ماده «سبت» به معنی بریدن و تعطیل کردن کار پدید آمده است. این کلمه به دلیل کاربرد دقیق و شیوا در قرآن کریم به عنوان مایه آرامش و تجدید قوای انسانی، جایگاه ویژهای در ادبیات و فرهنگ اسلامی یافته و به زبان فارسی نیز راه پیدا کرده است.
در کاربردهای امروزی، السبات فراتر از یک خواب ساده، به حالات عمیقتری مثل خواب زمستانی جانوران در زیستشناسی و حالاتی شبیه به کما و رخوت شدید در علم پزشکی اطلاق میشود که همگی مفهوم مشترکِ «توقف موقت فعالیت برای بقا یا بازسازی» را در خود دارند.