معنی شلو چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

در لغت‌نامه‌های کهن و متون عربی کلاسیک، شلو به معنای اندام، تن و قاموس بدنی است. همچنین این واژه به باقی‌ماندهٔ گوشت شکار، لاشه یا جسد و پاره‌ای از اعضای بدن که جدا شده باشد، اطلاق می‌شود.

یعنی چه

این واژه در اصل به ساختار فیزیکی، کالبد، و پاره‌های گوشت یا اندام اشاره دارد. در برخی گویش‌های محلی ایران مانند مازندرانی به معنای نهال باریک یا آدم سست، و در گویش بختیاری به معنی آغاز کوچ و شلوغی نیز به کار رفته است.

مترادف

واژه‌های فوق در متون کهن و لغوی به عنوان هم‌معنی و مترادف‌های اصلی این کلمه شناخته می‌شوند.

متضاد

در تقابل معنایی با جسم و پیکر مادی (شلو)، واژه‌های روح و جان به عنوان متضاد قرار می‌گیرند.

هم خانواده

واژهٔ «اشلاء» جمع تکسیر کلمهٔ شلو در زبان عربی است که به معنی بقایای جسد، تکه‌ها و اندام‌های از هم پاشیدهٔ بدن است.

ریشه

این واژه عربی‌الاصل است و به عنوان اسم و مصدر در زبان عربی کلاسیک کاربرد داشته و وارد متون ادبی و لغت‌نامه‌های کهن فارسی شده است.

جمله سازی

تلفظ

این واژه در ریشهٔ اصلی عربی خود به صورت شِلْو (با کسر شین و سکون لام) تلفظ می‌شود و در برخی کاربردها شَلْو نیز ضبط شده است.

به انگلیسی

بسته به بافت متن، معادل‌های انگلیسی فوق دقیق‌ترین ترجمه برای رساندن مفهوم جسم و بقایای بدنی هستند.

به فارسی

برگردان دقیق و سرهٔ این واژه در زبان فارسی برابر با تن، کالبد، پیکر و یا تکه گوشتی از بدن است.

نماد چیست

در ادبیات عرفانی و متون کهن، این واژه نمادی از فانی بودن جسم انسان، تجزیهٔ بدن پس از مرگ و تقابل مادیات تیره با روح پاک و مجرد است.