یعنی چه
غابن به کسی گفته میشود که در دادوستد، طرف مقابل را مغبون کرده و کالا را گرانتر از ارزش واقعی فروخته یا ارزانتر خریده است. مغبون نیز به شخصی اطلاق میشود که در این معامله دچار ضرر فاحش و خسارت شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح کلمه اول به صورت غابِن (با کسرهٔ حرف ب) و کلمه دوم به صورت مَغبون (با فتح م و سکون غ) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه غابن و مغبون به عنوان نماد زیانکار و زیاندیده در معامله با طول ۱۰ حرف شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی انگلیسی از اصطلاحات Aggrieved party برای مغبون و Overcharger یا Defrauder برای غابن استفاده میشود.
به عربی
این دو واژه اصالتاً عربی هستند و در فقه اسلامی و حقوق کشورهای عربی با همین ساختار و معنا به کار میروند.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این ترکیب، واژگانی چون «فریبدهنده و زیاندیده» یا «مکرکننده و خسارتدیده» در دادوستد هستند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات، غابن نماد سوءاستفاده از بیاطلاعی دیگران و مکر است؛ در حالی که مغبون نماد مظلومیت، سادگی و پشیمانیِ ناشی از غفلت در معامله به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل غابن و مغبون
اصطلاح «غابن و مغبون» ریشه در زبان عربی و مباحث فقهی و حقوقی دارد که به مرور زمان وارد زبان فارسی شده است. این واژهها از ریشه ثلاثی «غ ب ن» گرفته شدهاند که به معنای نقصان، کمبود و فریب در معامله است. در یک دادوستد، غابن فردی است که با زیرکی نامشروع یا پنهانکاری، سود نامتعارفی را به دست میآورد و طرف مقابل را دچار خسارت میکند. در طرف مقابل، مغبون کسی است که به دلیل ناآگاهی از قیمت واقعی بازار یا اعتماد بیجا، کالا را بسیار گرانتر خریده یا بسیار ارزانتر فروخته است.
در قانون مدنی و فقه اسلامی، برای حمایت از فرد مغبون، اختیاری به نام «خیار غبن» در نظر گرفته شده است که به او اجازه میدهد معامله را فسخ کند. مفهوم این دو واژه در ادبیات عرفانی و اخلاقی نیز توسعه یافته است؛ به طوری که دنیا به بازاری تشبیه شده که انسان در آن میتواند با از دست دادن عمر و سرمایه معنوی خود، مغبون اصلی جهان باشد. آیه شریفه «ذلک یوم التغابن» در قرآن کریم نیز به روز قیامت اشاره دارد که در آن زیانکاری واقعی مشخص میشود.