یعنی چه
این واژه در لغت به معنای نوعی عنکبوتیان بزرگ موسوم به «عنکبوت شتری» یا «سولپوژید» است که ظاهری شبیه به رتیل دارد. این جانور بیابانی دارای آروارههای بسیار قوی و قیچیمانند است، زهر ندارد اما گزش آن به شدت دردناک است و در گذشته باورهای عامیانهای درباره آسیب رساندن آن به شترها وجود داشته است.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت شُتُرزَنَک یا اُشتُرزَنَک است که ریشه در زبان پهلوی (فارسی میانه) دارد و امروزه نیز در برخی گویشهای کهن خراسان مانند گناباد و فریمان به همین صورت شنیده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحان سوال با عنوان «نوعی عنکبوت بزرگ» یا «رتیل شتری» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به دلیل ساختار بدنی و سرعت حرکتی این جانور، به آن عنکبوت شتری، عقرب باد یا عنکبوت آفتاب میگویند.
به عربی
در زبان عربی نیز متناسب با معادلهای بینالمللی، عَنکَبوت الجَمَل یا الرُّتَیْلاء برای نامیدن این موجود به کار میرود.
به فارسی
در زبان و گویشهای مختلف فارسی، معادلها و نامهای محلی دیگری مانند رتیل شتری، شترکش، تارتنک و در گویش سیستانی «کَهپو» برای اشاره به این جانور استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و باورهای بیاباننشینان، این موجود به دلیل ظاهر ترسناک و سرعت بالایش، مظهر پنهانکاری، سرعت و وحشت اغراقآمیز است؛ گرچه از نظر علمی فاقد زهر کشنده است.
جمعبندی و توضیح کامل شترزنک یا اشترزنک
واژه «شترزنک» یا «اشترزنک» یکی از نامهای اصیل، بومی و کهن در زبان فارسی است که ریشه در دوران فارسی میانه (پهلوی) دارد. این واژه برای نامگذاری راستهای از عنکبوتیان بزرگ به نام «عنکبوت شتری» یا «سولپوژید» به کار میرود که به خاطر ظاهر ترسناک، جثه بزرگ و آروارههای بسیار قوی خود شناخته میشود.
اگرچه این جانور برخلاف رتیلهای واقعی فاقد غدد سمریزی و زهر است، اما گزش بسیار دردناکی دارد. نامگذاری آن به شترزنک در فرهنگ عامه و گویشهای کهن خراسانی (مانند گناباد و فریمان) به باورهای قدیمی بومیان درباره گزیده شدن یا آسیب دیدن شترها توسط این موجود بیابانی بازمیگردد.