یعنی چه
واژهٔ «متماجن» در لغتنامههای مرجع به معنای فردی است که خود را به شوخطبعی زننده، لودگی یا بیشرمی میزند و با دیگران بیباکی و گستاخی میکند. این کلمه به رفتاری آمیخته با بیادبی و هتاکی دوطرفه اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت مُتَماجِن تلفظ میشود که مشتق از باب تفاعل در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «لوده، گستاخ یا بیشرم» میتوان از واژهٔ ۶ حرفی «متماجن» یا کلمهٔ هممعنی آن «متماجع» استفاده کرد.
به انگلیسی
با توجه به بستر متن و نوع لودگی یا بیادبی، میتوان از صفتهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به ترکی
این کلمات در زبان ترکی نزدیکترین مفهوم را به گستاخی و بیشرمیِ نهفته در واژهٔ متماجن میرسانند.
به فارسی
در زبان فارسی امروزی، به جای این واژهٔ کهن و کهنه میتوان از صفتهایی چون لوده، بیادب، خودسر، گستاخ و هتاک استفاده کرد که معنای آن را به روشنی منتقل میکنند.
نماد چیست
واژهٔ متماجن یک صفت نمادین، اسطورهای یا فرهنگی نیست، بلکه تنها برای توصیف یک ویژگی اخلاقی و رفتاری منفی (لودگی زننده و بیشرمی) در متون کلاسیک به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل متماجن
واژهٔ «متماجن» یک صفت وامگرفته از زبان عربی (از ریشه م-ج-ن و باب تفاعل) است که در متون کهن و لغتنامههای مرجع فارسی مانند دهخدا ثبت شده است. این کلمه در اصل به کسی اشاره دارد که با دیگران بیباکی و بیشرمی میکند یا خود را به لودگی، مسخرگی و شوخطبعی زننده میزند.
در برخی از لغتنامهها، این واژه به صورت ارجاعی به کلمات همخانواده نظیر «تماجن» و «متماجع» پیوند داده شده است و به دلیل کاربرد بسیار کم و نادر در فارسی امروز، واژهای مهجور به شمار میرود. ساختار این کلمه نشاندهنده یک رفتار متقابل یا وانمود کردن به یک حالت اخلاقی ناپسند است.
به طور کلی، اگر در حل جدول یا متون قدیمی با این کلمه روبرو شدید، مفهوم اصلی آن پیرامون گستاخی، لودهگری، بیادبی و بیشرمی میچرخد و برابرهای فارسی سادهتری مانند لودهکار یا بیشرم دارد.