یعنی چه
عبارت «رخوت گرفتن» به معنای مستولی شدن حالت بیحالی، کسالت، کرختی و از دست رفتن توان و انگیزه در جسم یا روان فرد است. واژه رخوت به تنهایی به مفهوم سستی، فتور و نرمی اشاره دارد.
تلفظ
واژه رخوت به صورت رِخْوَت (با کسره راء و سکون خاء) تلفظ میشود و ترکیب آن با فعل گرفتن به صورت رِخْوَتْ گِرِفْتَنْ خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، عبارت «رخوت گرفتن» دقیقاً دارای ۹ حرف است. بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی مانند کرختی، سستی، خمودگی یا کسالت نیز میتوانند به عنوان کلمات جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متنوعی برای رساندن مفهوم رخوت گرفتن وجود دارد که بستگی به میزان شدت یا منشأ جسمی و روانی آن انتخاب میشوند.
به عربی
ریشه خود کلمه رخوت از زبان عربی (ر خ و) گرفته شده است، اما برای بیان حالت «رخوت گرفتن» در عربی معاصر از واژگانی چون کَسَل، خُمُول و فُتور استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی برای این اصطلاح شامل تعابیری چون سستی گرفتن، کرخت شدن، وارفتگی، بیحالی و خمودگی است که همگی افت سطح انرژی بدن و روان را توصیف میکنند.
نماد چیست
در نشانهشناسی و ادبیات کهن، رخوت گرفتن نمادی از سکون، رکود ذهنی، افول انگیزه و غفلت است. در نجوم قدیم، سیاره زحل (کیوان) مظهر سردی و رخوت بوده و در طبیعت نیز حالت خواب زمستانی و حیوان تنبل نمادهای این وضعیت هستند.
جمعبندی و توضیح کامل رخوت گرفتن
اصطلاح «رخوت گرفتن» ترکیبی ساختیافته از واژه عربیالاصل «رخوت» (برگرفته از ریشه ر خ و به معنی نرمی و شلی) و فعل فارسی «گرفتن» است. این عبارت حالت خاصی از ضعف، بیحالی، کرختی و افت شدید انرژی را توصیف میکند که میتواند هم جنبه جسمانی داشته باشد و هم ناشی از فرسودگی و بیانگیزه شدن روان انسان باشد.
در فرهنگهای لغت، برای این حالت مترادفهایی همچون خمودگی، کسالت، وارفتگی و فتور ذکر شده است. این واژه در ادبیات و نجوم کهن با نمادهایی چون سردی سیاره زحل و در طبیعت با خواب زمستانی پیوند خورده و بازتابدهنده حالت سکون و تنآسایی است.