یعنی چه
موبقات جمع واژه «موبقه» است و در لغت به معنای عوامل هلاککننده، میراننده و نابودکننده است. در اصطلاح دینی و اخلاقی، این کلمه به گناهان کبیرهای اطلاق میشود که مایه سقوط معنوی، نابودی ایمان و عذاب الهی برای انسان میشوند.
تلفظ
این واژه به صورت مُو-بِ-قات (mūbeqāt) تلفظ میشود. حرف م دارای ضمه، ب دارای کسره و قاف با الف ممدوده خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «گناهان هلاککننده»، «عوامل نابودی» یا «معاصی بزرگ»، واژه ۶ حرفی «موبقات» یا معادل ۵ حرفی آن «مهلکات» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم موبقات از عباراتی استفاده میشود که بر جنبه نابودکنندگی و مرگبار بودن این گناهان تاکید دارند.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در متون فقهی و روایی عرب به همان صورت «الموبقات» یا «الذنوب المهلكة» برای اشاره به معاصی بزرگ استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه در زبان فارسی «گناهان هلاککننده»، «کردارهای نابودکننده» و «مایه هلاکت» است که به عاقبت شوم این اعمال اشاره دارد.
در قرآن
خود کلمه «موبقات» به صورت جمع در قرآن نیامده است، اما همخانوادههای آن مانند «مَوْبِقًا» (در آیه ۵۲ سوره کهف به معنی محل هلاکت در دوزخ) و «يُوبِقْهُنَّ» (در آیه ۳۴ سوره شوری به معنی هلاک کردن) به کار رفتهاند. بیشترین شهرت اصطلاح موبقات به دلیل حدیث نبوی معروف «اجتنبوا السبع الموبقات» (از هفت گناه هلاککننده دوری کنید) است.
نماد چیست
واژه موبقات در فرهنگ اسلامی نماد تصویری و مادی خاصی ندارد، اما در ادبیات اخلاقی و عرفانی به عنوان نماد بارز سقوط و انحطاط کامل روح انسان، پردهنشینی دل و دوری مطلق از مسیر نجات و هدایت شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل موبقات
واژه مُوبِقات از ریشه عربی «و ب ق» به معنی هلاکت و نابودی گرفته شده است. این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات اسلامی به آن دسته از گناهان کبیره و رفتارهای زشتی اطلاق میشود که تار و پود معنویت انسان را از بین برده و او را در دنیا و آخرت به ورطه سقوط و تباهی میکشانند.
اگرچه این لفظ به صورت جمع در قرآن ذکر نشده، اما کاربرد افعال و مشتقات آن در آیات قرآنی دلالت بر جایگاه عذاب و نابودی دارد. همچنین در احادیث معتبر نبوی، از «سبع موبقات» یا همان هفت گناه هلاککننده (مانند شرک، قتل نفس و ربا) سخن به میان آمده که انسانها به شدت از آنها برحذر داشته شدهاند.
در زبان فارسی، این کلمه بیشتر در متون اخلاقی، عرفانی و فقهی کاربرد دارد و معادلهای روانی همچون مهلکات و گناهان نابودکننده برای آن در نظر گرفته میشود. در ساختار جدول نیز به عنوان یک کلمه شش حرفی با مفهوم معاصی بزرگ شناخته میشود.