یعنی چه
این عبارت یک ترکیب کنایی و کهن در زبان فارسی دری است که در متون تاریخی مانند سلجوقنامه ظهیری به کار رفته است. مفهوم آن استخراج و آشکار کردنِ «پی» (ردپا) و رسیدن به حقیقت یا کشف یک امر مخفی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [پَیْ بیرِونْ بُرْدَن] است.
در جدول
پاسخ دقیق و ۱۱ حرفی در جدولهای کلمات متقاطع برای این مفهوم، خودِ عبارت «پی بیرون بردن» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که مفهوم کشف کردن، ردگیری و پی بردن به یک موضوع را میرسانند.
به عربی
واژگانی که در زبان عربی برای مفاهیم کشف، یافتن راه و آگاهی از امر پنهان استفاده میشوند.
به ترکی
عبارات ترکی به معنی کشف کردن و پیدا کردن ردپا یا نشانه.
نماد چیست
این عبارت کنایی در ادبیات کلاسیک نماد مشخصی در قالب شیء ندارد، اما در مفهوم استعاری و مدرن میتوان آن را با نمادهایی چون «ردپا» یا «ذرهبین» که نشاندهنده جستجوگری و کشف شهود هستند، مترادف دانست.
جمعبندی و توضیح کامل پی بیرون بردن
عبارت «پی بیرون بردن» یک ترکیب کنایی، اصیل و کهن در زبان فارسی دری است که در متون تاریخی و ادبی قدیمی به کار رفته است. این اصطلاح از ترکیب واژه «پی» به معنی ردپا و فعل «بیرون بردن» به مفهومِ استخراج و آشکار کردن ساخته شده و در مجموع به معنای کشف کردن، نشان یافتن و پیدا کردن سرنخ از امری پنهان یا مفقودشده است.
اگرچه برخی منابع معاصر ممکن است آن را ترکیبی غیرتثبیتشده یا حاصل آمیزش دو فعل «پی بردن» و «بیرون بردن» بدانند، اما شواهد متون کهن نشان میدهد که این عبارت کاربرد تاریخی دقیقی در معنای ردگیری داشته است؛ به طوری که برای مثال در توصیف ناپدید شدن افراد و ناتوانی در یافتن سرنخ از آنها، از این تعبیر استفاده میشده است.