یعنی چه
مِجْرَفَة در اصل یک اسم ابزار (اسم آلت) در زبان عربی است و به هر نوع وسیلهای گفته میشود که برای رُفتن، کندن، پاکسازی یا جابهجا کردن موادی مانند خاک، ماسه، برف و خاکستر به کار میرود.
تلفظ
این واژه بر وزن استاندارد اسم ابزار در عربی یعنی «مِفْعَلَة» تلفظ میشود که در زبان فارسی معمولاً به صورت مِجْرَفه خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر طراح سوال معادل عربی واژههایی مثل بیل، بیلچه، پارو یا خاکانداز را با تعداد ۵ حرف بخواهد، واژه «مجرفة» پاسخ دقیق آن است.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و از ریشه «ج ر ف» مشتق شده است. در زبان عربی مدرن نیز به انواع بیل و بیلچه ساختمانی یا باغبانی اطلاق میشود.
به فارسی
دقیقترین معادلهای این واژه در زبان فارسی ابزارهای دستیِ رُفتن و کندن زمین هستند که بسته به کاربرد، به نامهای بیل، پارو یا بیلچه شناخته میشوند.
در قرآن
عین واژهٔ «مجرفة» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما همخانواده و ریشه آن یعنی کلمه «جُرُف» در آیه ۱۰۹ سوره توبه (...عَلىٰ شَفا جُرُفٍ هارٍ...) به معنی لبهٔ پرتگاه سست و مشرف به سقوط استفاده شده است.
نماد چیست
این ابزار در نمادشناسی مکتوب و فرهنگ عامه، نمادی از تلاش فیزیکی، آبادانی، کشاورزی و گاهی نیز تدفین است. همچنین در ورقهای بازی، خال پیک (Spades) تصویری انتزاعی از سرِ همین ابزار است.
جمعبندی و توضیح کامل مجرفة
واژه «مجرفة» یک اسم آلت (ابزار) عربی از ریشه «ج ر ف» است که وارد متون لغوی فارسی شده و به معنای وسیلهای برای کندن، لایروبی یا جابهجا کردن خاک و برف (مانند بیل و پارو) به کار میرود. این واژه از نظر ساختاری بر وزن مِفْعَلَة بنا شده و جمع تکسیر آن در زبان عربی «مَجَارِف» است.
اگرچه خود این کلمه به صورت مستقیم در قرآن کریم ذکر نشده، اما ریشه آن در سوره توبه برای توصیف فرسایش و فرو ریختن لبه پرتگاه آمده است. در کاربردهای جدول کلمات، این واژه یک پاسخ کلیدی ۵ حرفی برای معادلهای عربی ابزار باغبانی و ساختمانی به شمار میرود.