یعنی چه
حرف الماء در متون طب سنتی و لغتنامههای کهن به گیاهی خوراکی و دارویی از تیره چلیپائیان اطلاق میشود که ساختاری شبیه به شاهی دارد و منحصراً در میان یا کنار آبهای جاری رشد میکند. این گیاه دارای طبعی گرم و خشک است.
تلفظ
این ترکیب عبارتی عربی است که به صورت [حِ رْ فُ لْ مَ] یا [حُ رْ فُ لْ مَ] تلفظ میشود و در متون کهن پزشکی و داروشناسی به کار رفته است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ کلمه «حرف الماء» با ۸ حرف است. طراحان جدول ممکن است از معادلهای فارسی آن مانند «آبتره» یا «شاهی آبی» نیز استفاده کنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این گیاه با نام Watercress شناخته میشود و نام علمی و دانشگاهی آن Nasturtium officinale است.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر خودِ ترکیب حرف الماء، از اصطلاحات رایج دیگری مانند جرجیر الماء یا رشاد الماء و همچنین قرة العین برای نامگذاری این گیاه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این کلمه گیاه «آبتره»، «شاهی آبی» یا «علفتره» است. در بخشهایی از ایران و در زبان عامیانه، واژه ترکی «بولاغاوتی» (به معنی علف چشمه) نیز کاملاً برای آن شناختهشده است.
در قرآن
ترکیب گیاهشناسی «حرف الماء» در قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، جزء دوم آن یعنی واژه «ماء» (آب) به عنوان مایه حیات، دهها بار در آیات مختلف تکرار شده است.
نماد چیست
در فرهنگ طب سنتی، این گیاه به دلیل ادرارآور بودن و تصفیه خون، نماد پاککنندگی و سمزدایی بدن است. همچنین به دلیل رشد در آبهای روان، نماد شادابی، طراوت و ایستادگی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل حرف الماء
عبارت «حرف الماء» برخلاف ظاهر دستوری یا مذهبیاش، یک اصطلاح تخصصی در طب سنتی و گیاهشناسی کهن است. این ترکیب وصفی-اضافی از دو واژه عربی «حِرف» (به معنی ترهتیزک یا شاهی) و «الماء» (به معنی آب) تشکیل شده و دقیقاً به معنای «شاهیِ آبزی» است.
این گیاه که در فارسی با نامهای «آبتره»، «شاهی آبی» و «بولاغاوتی» شناخته میشود، طبعی گرم و خشک دارد و خواص دارویی فراوانی از جمله پاکسازی بدن و ادرارآوری برای آن ذکر شده است. این واژه در قرآن نیامده و در جدولهای کلمات متقاطع یک پاسخ ۸ حرفی به شمار میرود.