یعنی چه
متفجع به معنای کسی است که دچار فاجعه، غم و مصیبت سنگین شده و از شدت اندوه و درد ناله و زاری میکند و بیتاب است.
تنزّه/تلفظ
تلفظ این واژه به صورت مُتَفَجِّع (تلفظ فُصحِی: motafajji') است که تشدید روی حرف «ج» قرار دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «مصیبتزده»، «سوگوار» یا «دردمند» به کار میرود و یک کلمه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال حس اندوه عمیق و مصیبتزدگی واژه متفجع در زبان انگلیسی، از اصطلاحات مربوط به سوگواری و درد شدید استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و از باب تفعل ساخته شده است؛ در زبان عربی معادلهای هممعنی دیگری نیز برای توصیف این حالت وجود دارد.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین اصیل فارسی برای این کلمه شامل سوگوار، ماتمزده، نالان، دردمند و غمدیده هستند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، متفجع بودن نمادی از وضعیت اسفبار پس از فاجعه، سوگواری شدید، گریه و زاری و پوشیدن لباس سیاه برای فقدان عزیزان است.
جمعبندی و توضیح کامل متفجع
واژه «متفجع» اسم فاعل از باب تفعل و مشتق از ریشه عربی «ف ج ع» است که به معنای درد، مصیبت و فاجعه بزرگ میباشد. این کلمه در زبان فارسی برای توصیف احوال فردی به کار میرود که به شدت تحت تأثیر یک بلای ناگهانی یا از دست دادن عزیزی قرار گرفته و بیتابی و ناله میکند.
اگرچه این واژه و مشتقات مستقیم آن در متن قرآن کریم عیناً به کار نرفتهاند، اما در متون کهن ادبی و اشعار فارسی به عنوان نمادی از اوج حزن، اندوه عمیق و سوگواری ماندگار شناخته میشود و بازتابدهنده وضعیت روحی انسانِ مصیبتزده است.