یعنی چه
موارده مصدری از باب مفاعله در زبان عربی است که به زبان فارسی نیز وارد شده است. این واژه در اصل به معنای با یکدیگر بر سر آب آمدن یا همراهی با کسی در ورود به یک جایگاه یا آبشخور است. در کاربردهای ثانویه و کنایی، این کلمه به مفاهیمی همچون همسخنی، همزبانی، موافقت و توافق میان دو یا چند نفر اشاره دارد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «موارده» به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای راهنماهایی همچون «با یکدیگر بر سر آب آمدن»، «همآبشخوری» یا «ورود مشترک» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم موارده در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن از اصطلاحاتی که بر ورود مشترک یا تسهیم محل ورود دلالت دارند، استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه «و ر د» است. در متون تفسیری و احادیث، ترکیب «موارده و مصادره» به معنای محلهای ورود و خروج کلام و بحث به کار رفته است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل همآبشخوری، همورودی، همسخنی و موافقت است. ریشه لغوی آن به قصد کردن و رفتن به سمت آب اشاره دارد و متضاد آن واژه «مُصادره» (در معنای لغوی یعنی با یکدیگر از آب برگشتن) است.
نماد چیست
واژه موارده یک مفهوم انتزاعی، مَصدری و لغوی است؛ به همین دلیل در فرهنگها، هنر یا نشانهشناسی، نماد مادی، تصویری یا نشانه فرهنگی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل موارده
واژه «موارده» یک مصدر کاربردی از باب مفاعله در زبان عربی است که به ادبیات و فرهنگ لغت فارسی راه یافته است. ریشه اصلی این کلمه (و-ر-د) به معنای قصد کردن و ورود به آبشخور است و در حالت مصدری، معنای زیبای همراهی، ورود همزمان و شراکتی دو یا چند نفر در یک جایگاه را افاده میکند. در متون کهن و احادیث تفسیری، این کلمه در کنار جفت لغوی خود یعنی «مصادره» (به معنی خروج و برگشتن از آب) برای توصیف دقیق مجاری ورود و خروج کلام و استدلالها استفاده میشود.
علاوه بر معنای مادی و اولیه، موارده در معنای کنایی و ثانویه خود به مفاهیمی همچون همزبانی، همسخنی و رسیدن به توافق و موافقت کامل میان افراد دلالت دارد. این واژه شش حرفی با وجود انتزاعی بودن، پیوند عمیقی با ریشههای زبانی خود مانند ورود، مورد و واردات دارد و نمونهای از واژگان دقیق ترکیبی در زبانهای عربی و فارسی به شمار میرود.