یعنی چه
این عبارت توصیفی به چهره، ظاهر یا سیمایی اشاره دارد که به دلیل ویژگیهای ظاهری خاص، بزرگی، زشتی یا حالت خشمگین، حس ترس، وحشت و ابهت منفی را در دل بیننده برمیانگیزد.
تلفظ
تلفظ واژگان به صورت تفکیکشده عبارت است از: صُورَت (ṣūrat)، مَهیب (mahīb) و تَرسناک (tarsnāk).
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این مفهوم معمولاً به عنوان کلید برای واژههایی چون کریهالمنظر، مخوف، سهمگین یا هولناک به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان شدت ترس و نوع ساختار متن، از صفتهای متنوعی برای توصیف این حالت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب اسم وجه همراه با صفات فاعلی یا مشبهه برای رساندن این معنا بهره میبرند.
به فارسی
در زبان فارسی سره و ترکیبات رایج ادبی، معادلهایی نظیر چهره مخوف، سیمای هولناک، سهمگین، دِیوآسا و کریهالمنظر برای تداعی این مفهوم به کار میروند.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات، اسطورهشناسی و باورهای کهن نمادی از شر مطلق، تجسم باطنی اعمال ناپسند، قدرت ویرانگر، خطر، و همچنین ابهت تهدیدآمیز موجودات ماوراءالطبیعه مانند دیوها و هیولاها است.
جمعبندی و توضیح کامل صورت مهیب و ترسناک
عبارت «صورت مهیب و ترسناک» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از سه جزء «صورت» (چهره)، «مهیب» (هراسانگیز از ریشه عربی هیبت) و «ترسناک» (دارای حالت ترس در فارسی) تشکیل شده است. این اصطلاح برای توصیف هاله، سیما یا ظاهری به کار میرود که به طور آنی در مخاطب احساس ناامنی، اضطراب و وحشت ایجاد میکند.
در فرهنگهای لغت و متون ادبی، این مفهوم به واژههایی همچون کریهالمنظر، سهمگین و مخوف پیوند میخورد. اگرچه این ترکیب به صورت یکجا در متون کلاسیک یا آیات قرآن نیامده است، اما مفاهیم مترادف آن برای توصیف عذابها، چهرههای دوزخیان یا پدیدههای عظیم و هولناک طبیعت بارها تصویرسازی شده است.
این عبارت در ساختار مسابقات و جدولها نقشی توصیفی دارد و کلید دسترسی به واژگانی با بار معنایی وحشت و زشتی سیما است. همچنین در نمادشناسی، بازتابدهنده نیروهای تاریک، خشم و هشدارهای جدی در داستانها و اساطیر به شمار میرود.