یعنی چه
رهبان در لغت به معنای پارسایان، عابدان و گوشهنشینان تارکدنیا است که بهویژه برای مسیحیان صومعهنشین به کار میرود. این کلمه در اصل جمعِ «راهب» است، اما در زبان فارسی گاهی به عنوان اسم مفرد نیز استفاده شده است.
تلفظ
این واژه به صورت رُهْبان (ضم راء و سکون هاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد. از کلمات مشابه دیگر میتوان به راهب، زاهد یا صومعهنشین اشاره کرد.
به انگلیسی
برای معادل انگلیسی واژه رهبان (جمع راهب)، کلمه Monks دقیقترین معادل است. برای توصیف سبک زندگی زاهدانه آنها نیز از واژه Monastic یا Ascetic استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل ترسکار، پاکدامن، زاهد، عابد، گوشهنشین و تارکدنیا است.
در قرآن
این کلمه ۳ بار در قرآن کریم (سورههای توبه آیات ۳۱ و ۳۴، و سوره مائده آیه ۸۲) همراه با واژگان «احبار» (دانشمندان یهود) یا «قسیسین» (کشیشان مسیحی) به کار رفته است که به زهد، تملک اموال یا عدم تکبر آنها اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی مذهبی، رهبان نماد دوری کامل از جلوههای مادی دنیا، پوشیدن جامه خشن، شبزندهداری در صومعه و تجسم زهد مسیحی در برابر زاهد مسلمان است.
جمعبندی و توضیح کامل رهبان
واژه «رُهبان» از ریشه عربی «ر-ه-ب» به معنای ترس و خشیت همراه با احترام گرفته شده است. این کلمه در اصل ساختار جمع برای واژه «راهب» است و به دانشمندان، عابدان و صومعهنشینان مسیحی اطلاق میشود که از خداترسی به طاعت خالصانه و انزوا روی آوردهاند؛ هرچند در زبان فارسی به مرور زمان به عنوان کلمه مفرد نیز رواج یافته است.
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، این واژه یادآور سبک زندگی دِیرنشینی و ریاضتهای سختگیرانه است. در قرآن کریم نیز به جایگاه اجتماعی و رفتاری این گروه در میان اهل کتاب اشاره شده و مفاهیمی همچون عدم تکبر یا در بافتهای دیگر، انحرافات مالی برخی از آنان نقد شده است. در مجموع، رهبان تجسمی از مفهوم تارکدنیا بودن و پارسایی سنتی در تاریخ ادیان به شمار میرود.