یعنی چه
«ابو اسوار» یک ترکیب اسمی و کنیه تاریخی است. این عبارت از دو جزء «ابو» (پدر، صاحب) و «اسوار» تشکیل شده است. اسوار در عربی میتواند جمع «سور» (دیوار و حصار) باشد یا به عنوان وامواژهای از فارسی میانه، به معنی «سوارکار و سوارهنظام» به کار رود. در نتیجه، این عبارت به معنی «پدر سواران» یا «صاحب دژها و حصارها» است و بیشتر به عنوان یک اسم خاص (علم) برای اشخاص و پادشاهان تاریخی نظیر شاوور بن فضلون شدادی استفاده میشده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «اَبـو اَسْـوار» یا با اعراب و ادغام عربی به صورت «ابوالأسوار» (Abul-Aswar) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «ابو اسوار» یا «پادشاه شدادی»، خودِ کلمه ۸ حرفی «ابو اسوار» یا نام دیگر او «شاوور» است.
به انگلیسی
به عنوان اسم خاص به صورت نوشتاری Abu al-Aswar یا Abulaswar بازنویسی میشود و در معنای توصیفی تاریخی میتوان از معادل فرمانده سوارهنظام استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب به صورت «أبو الأسوار» یا «أبو السَّوَّار» نوشته میشود که در متون تاریخ اسلام به عنوان لقب و کنیه برخی محدثان و امرای نظامی ثبت شده است.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این واژه به عنوان اسم خاص، همان «ابو اسوار» یا «ابوالسوار» است؛ اما از نظر مفهوم لغوی میتوان آن را به «امیر سوارهنظام» یا «حصاردار» برگرداند.
نماد چیست
این عبارت نماد اسطورهای یا فرهنگی ثابتی در ادبیات ندارد، اما در بستر تاریخ به عنوان نمادی از قدرت نظامی، فرماندهی سپاه سواران و داشتن دژها و حصارهای استوار (اقتدار حکومتی) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ابو اسوار
عبارت «ابو اسوار» بیش از آنکه یک واژه با معنای لغوی مستقل در زبان فارسی باشد، یک اسم خاص و کنیه تاریخی (علم) است. این ترکیب از «ابو» عربی و «اسوار» (که ریشه در سوارکار فارسی دارد و یا به معنی دیوارهاست) ساخته شده است. در کتابهای تاریخی، این نام یادآور پادشاهان مقتدری همچون ابو الاسوار شاوور بن فضلون از سلسله شدادیان است که در مناطقی مانند گنجه و اران فرمانروایی میکردند.
از دیدگاه لغوی و ریشهشناسی، اسوار ارتباط نزدیکی با واژه اساوره و سوارکاران دارد. اگرچه این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است (و نباید آن را با واژه قرآنی اساور به معنی دستبندها اشتباه گرفت)، در حل جدولهای متقاطع فارسی به عنوان یک کلمه هشت حرفی و با اشاره به پادشاهان و امرای قدیم کاربرد دارد.