یعنی چه
این ترکیب عامیانه و ادبی برای توصیف فرد یا شیئی به کار میرود که در عین بزرگی، غولپیکری و سنگینی، هیچگونه ظرافت، تناسب و زیبایی در اندام یا ساختار او وجود ندارد و ظاهر آن ناهماهنگ و نازیبا به نظر میرسد.
تلفظ
تلفظ واژه اول به صورت «یَغور» (یا یوغور) با فتحه یاء و واژه دوم به صورت «بَدقَواره» با فتحه باء و سکون دال است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، این ترکیب ۱۲ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «تنومند و بدترکیب» یا «درشتهیکل و بیقواره» استفاده میشود.
به انگلیسی
برای رساندن مفهوم درشتی همراه با بیقوارگی در انگلیسی از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی تعابیری که به بزرگی جثه همراه با ناخوشایندی ظاهر اشاره دارند معادل این ترکیب قرار میگیرند.
به ترکی
در زبان ترکی برای توصیف جثه بزرگ و فاقد ظرافت از این کلمات استفاده میشود؛ شایان ذکر است که خود واژه یغور نیز ریشه در این زبان دارد.
نماد چیست
در ادبیات عامیانه و داستانی معاصر، این عبارت معمولاً نماد انسانهای خشن، زورگو، بیظرافت و فاقد درک هنری یا اجتماعی است که ظاهر ناهنجار آنها با رفتارهای ناهنجارشان همخوانی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل یغور و بد قواره
ترکیب وصفی «یغور و بدقواره» یکی از اصطلاحات کنایهای و عامیانه در زبان فارسی است که برای توصیف اشخاص یا اشیای بسیار بزرگ، سنگین و در عین حال فاقد هرگونه هماهنگی و زیبایی ساختاری به کار میرود. واژه اول یعنی «یغور» ریشهای ترکی دارد و از مصدر خمیر کردن گرفته شده که به مجاز به معنای حجیم و ستبر است. واژه دوم یعنی «بدقواره» ترکیبی فارسی-عربی است که به برش ناخوشایند و ناموزون ظاهر اشاره دارد.
در کاربردهای اجتماعی و ادبی، این عبارت معمولاً بار معنایی منفی و انتقادی دارد. بر خلاف واژههایی مانند «قویهیکل» یا «تنومند» که میتوانند بار معنایی مثبت یا خنثی داشته باشند و قدرت بدنی را تحسین کنند، ترکیب یغور و بدقواره بر زشتی، بیقوارگی و خشونت ظاهری تاکید میکند و نمادی از عدم ظرافت و تناسب است.