یعنی چه
واژه استقاء در لغتنامههای معتبر به چند معنای متفاوت آمده است؛ از یک سو به معنی آب کشیدن (از چاه یا مشک)، طلب و درخواست آب کردن و نوشاندن است و از سوی دیگر در متون پزشکی قدیم به معنی استفراغ عمدی یا وادار کردن خود به قی کردن به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِسْتِقاء (esteqā') با کسر همزه نخست و کسر تاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهای 'آب کشیدن از چاه'، 'طلب آب' یا 'وادار کردن خود به استفراغ' در نظر گرفته میشود.
به عربی
این کلمه ریشه اصیل عربی دارد و در زبان مبدأ نیز بسته به ریشهاش (سقی یا قیء) در دو معنای طلب آب یا قی کردن عمدی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل 'آبکشی' و 'طلبِ آب' در معنای اول، و 'قی کردنِ عمدی' در معنای دوم پزشکی و فیزیولوژیک آن است.
در قرآن
واژه 'استقاء' با این رسمالخط در متن قرآن وجود ندارد؛ با این حال، مشتقات دیگر همخانواده آن مانند 'استسقاء' (طلب باران و آب) در آیاتی نظیر «وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ» به کار رفته است.
نماد چیست
استقاء یک واژه کاربردی، حقوقی یا پزشکی قدیم است و در ادبیات، اسطورهشناسی یا فرهنگ عامه به عنوان نماد مفهوم خاصی تثبیت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل استقاء
واژه «استقاء» یک کلمه عربی کمکاربرد در زبان فارسی است که بر وزن استفعال ساخته شده و دو منشأ معنایی متمایز دارد. در معنای نخست که از ریشه «س-ق-ی» میآید، به مفهوم آب کشیدن از چاه یا مشک، طلب کردن آب و نوشاندن است. این معنا نباید با کلمه «استسقاء» که به معنی طلب باران یا نوعی بیماری است، اشتباه گرفته شود.
در معنای دوم که کاربرد تخصصی و پزشکی قدیم دارد، این واژه از ریشه «ق-ی-ء» مشتق شده و به معنی استفراغ عمدی یا وادار کردن خود به قی کردن به کار میرود. این واژه مستقیماً در قرآن کریم ذکر نشده، اما کلمات همخانواده آن در آیات مربوط به حضرت موسی دیده میشود. در مجموع، استقاء واژهای شش حرفی است که امروزه بیشتر در حل جدول یا متون کهن ادبی و پزشکی به چشم میخورد.