یعنی چه
واژه «الشردان» در لغتنامههای فارسی معنای مستقل و اصیلی ندارد. اگر آن را واژهای عربی از ریشه «ش ر د» در نظر بگیریم، صورت مثنی (دوگانه) از کلمه «شارد» است و به معنی «آن دو فراری یا رمیده» کاربرد دارد. همچنین در منابع تاریخی، «شردان» (Sherden) نام یکی از اقوام باستانی مردمان دریا در هزاره دوم پیش از میلاد بوده است.
تلفظ
تلفظ این واژه با توجه به حرف تعریف «ال»، در زبان عربی به صورت ادغامشده و با تشدید روی شین (اَششَّرَدان) خوانده میشود، اما در گویش فارسی معمولاً به صورت ساده و با بیان لام (اَلشَّردان) تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان یک واژه ۷ حرفی و در پاسخ به راهنماهایی چون «دو فراری در زبان عربی» یا «قوم باستانی مردمان دریا» به کار میرود.
به انگلیسی
برای مفهوم لغوی آن از معادلهای مرتبط با فراری استفاده میشود و برای اشاره به قوم تاریخی، نگارش مکتوب آن به صورت Sherden است.
به عربی
این واژه در اصل عربی بوده و شکل تثنیه از کلمه «شارد» به معنای گریزان و رمیده است.
به ترکی
در زبان ترکی معادل مستقلی برای این لفظ وجود ندارد و ترجمه آن بر اساس معنای لغوی عربی صورت میگیرد.
به فارسی
برگردان مستقیم این کلمه به فارسی معادل «دو فرد فراری یا رمیده» است. این واژه در ادبیات و زبان عامه فارسی کاربرد تثبیتشدهای ندارد و بیشتر یک اصطلاح صرفی عربی یا نامی تاریخی محسوب میشود.
نماد چیست
در کاربردهای استعاری و ادبی عربی، ریشه این کلمه و اصطلاح «شارد/شاردان» نمادی از فرار از نظم اجتماعی، سرگشتگی، پراکندگی و بیپناهی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل الشردان
واژه «الشردان» اصالت فارسی ندارد و در فرهنگهای لغت معتبر فارسی مانند دهخدا و معین به عنوان یک مدخل مستقل با معنی بومی ثبت نشده است. این کلمه را میتوان از دو جنبه بررسی کرد؛ نخست از دیدگاه زبان عربی که در آن، «الشردان» شکل مثنی (دوگانه) از ریشه «ش ر د» بوده و به معنای «دو فراری، دو رمیده یا دو گریزان» است.
جنبه دوم این واژه به تاریخ باستان بازمیگردد؛ جایی که «شردان» یا «شاردانا» به یکی از اقوام مرموز و جنگجوی باستانی ملقب به «مردمان دریا» اشاره دارد که در هزاره دوم پیش از میلاد در مدیترانه حضور داشتند و با مصر باستان درگیر بودند. بنابراین، کاربرد این کلمه در زبان فارسی بسیار محدود بوده و بیشتر در متون تخصصی تاریخی یا صرف عربی دیده میشود.