معنی
دلگرم در زبان فارسی به معنای کسی است که به پشتوانه حمایت دیگران یا امید به آینده، با اشتیاق و آسودگی خاطر کاری را انجام میدهد؛ حالتی روحی که سرشار از اطمینان و انگیزه است.
یعنی چه
این واژه یک صفت مرکب کنایی است. در ادبیات فارسی، گرمیِ دل نماد و کنایه از حیات، شور، اشتیاق و از بین رفتن ترس و ناامیدی است؛ بنابراین دلگرم یعنی کسی که دلش از امید گرم است.
متضاد
مهمترین و دقیقترین واژه در برابر دلگرم، «دلسرد» است که به حالت بیانگیزگی و ناامیدی اشاره دارد.
جمله سازی
تلفظ
این واژه از دو بخش «دِل» (با کسره دال و سکون لام) و «گَرم» (با فتحه گاف و سکون را و میم) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «دلگرم» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «امیدوار» یا «مطمئن» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، واژههای متفاوتی معادل دلگرم هستند. واژه Encouraged بیشتر جنبه حمایتی و Confident جنبه اطمینان درونی آن را پوشش میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل دلگرم
واژه «دلگرم» یکی از صفات مرکب و اصیل زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «دل» و «گرم» ساخته شده است. این کلمه در فرهنگ و ادبیات ما جایگاه ویژهای دارد و به عنوان یک آرایه کنایی، نشاندهنده جریان یافتن شور، اشتیاق و امید در قلب انسان است. زمانی که فردی از حمایت عاطفی یا مادی دیگران برخوردار میشود یا نشانههای موفقیتی را در مسیر خود میبیند، حالت روحی او را دلگرم مینامند.
از نظر معنایی، این واژه پادزهر درستی برای حالت دلسردی و یأس است. اگرچه خود واژه «دلگرم» به صورت مستقیم در متون کهن عربی یا قرآن کریم نیامده، اما از نظر مفهومی شباهت بسیار زیادی با اصطلاحات والایی چون «اطمینان قلب» و «شرح صدر» دارد که به آرامش درونی و از بین رفتن ترس و تردید اشاره میکنند.
در مجموع، دلگرمی پایه و اساس حرکتهای بزرگ و پایداری در سختیهاست. این واژه در روابط اجتماعی و خانوادگی کاربرد فراوانی دارد و یادآور این حقیقت است که انسانها در سایه پشتیبانی، محبت و امید به آینده میتوانند با گامهایی استوارتر به مسیر خود ادامه دهند.