یعنی چه
ترکیب عطف «قهر و شکنجه» یک اصطلاح ترکیبی و تأکیدی است که برای اشاره به اعمال زور شدید، آزار جسمی و روحی، مجازاتهای سخت و ستمِ از روی قدرت بر فرد ناتوانتر به کار میرود. این واژه از دو جزء «قهر» (به معنی خشم و غلبه) و «شکنجه» (به معنی آزار شدید) تشکیل شده است.
تلفظ
این ترکیب به صورت [قَهر وَ شِکَنجِه] تلفظ میشود که واژه اول ریشه عربی و واژه دوم ریشه فارسی دارد.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، این ترکیب معمولاً با نشانه ۹ حرفی یا به عنوان مترادف عذاب، جور و جفا و سیاست شناخته میشود.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، معادلهای دیگری مانند anger and torture یا wrath and abuse نیز برای آن استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم ترکیبی از واژههای قهر، ظلم یا غضب در کنار تعذیب و ایذاء استفاده میشود.
در قرآن
ترکیب دقیق «قهر و شکنجه» در قرآن نیامده است. با این حال، واژه «قهر» به صورت صفات الهی مانند «القاهر» و «القهار» (به معنی چیره و غالب مطلق) به کار رفته است؛ مانند آیه «وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ». مفهوم شکنجه نیز در قرآن با واژههایی چون «عذاب»، «نکال» و «تذبیح» (در داستان فرعون) تصویر شده است.
نماد چیست
در فرهنگ سنتی و اسطورهای ایران، شخصیت «ضحاک ماردوش» نماد بارز قهر و شکنجه خلق است. همچنین ابزارهایی مانند غل و زنجیر، تازیانه و سیاهچال به عنوان نمادهای مادی این مفهوم در ادبیات و تاریخ شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل قهر و شکنجه
ترکیب «قهر و شکنجه» یک اصطلاح دو جزیی (عربی-فارسی) و تأکیدی است که در متون کهن، فقهی، حقوقی و ادبیات فارسی برای توصیف وضعیتهای بسیار سخت، خشونتبار و تنبیهی به کار میرود. این واژه معنای خشم، غلبه و قطع رابطه عاطفی (قهر) را با آزار شدید، شکنجه جسمی و روانی (شکنجه) پیوند میدهد.
از نظر ریشهشناسی، قهر واژهای عربی به معنای چیرگی است و شکنجه واژهای اصیل از ریشه پهلوی (مرتبط با شکستن و پیچوخم) است. این اصطلاح در روانشناسی اجتماعی و ادبیات نمادی از رفتارهای کنترلگر، قدرت منفی، ستمگری و اوج رنج و تعذیب به شمار میرود.