یعنی چه
طلعه واژهای عربی است که در اصل به معنی ظهور، برآمدن و آشکار شدن است و در زبان و ادبیات به عنوان مجاز یا استعاره، به معنی چهره، رخسار و دیدار انسان به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان مبدأ به صورت طَلْعَة (با فتح طاء و سکون لام) تلفظ میشود که در زبان فارسی معمولاً تاء تأنیث آن به ت تبدیل شده و به صورت طَلعت تلفظ و نگارش میگردد.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژه طلعه یک کلمه ۴ حرفی است که به عنوان معادل چهره، دیدار، رخسار و یا غلاف و شکوفه نخل خرما شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای معنای چهره از کلمات Face یا Countenance، برای معنای ظهور از Appearance و در اصطلاح گیاهشناسی برای شکوفه خرما از Spadix استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه ریشه عربی دارد، مترادفهای دقیق آن در عربی شامل وَجْه (رخسار)، مَظْهَر (جایگاه بروز) و رُؤْیَة (دیدار) هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون رخسار، دیدار، روی، سیما، پدیداری و نوبرانه خرما است.
در قرآن
عین واژه «طلعه» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما صورت مذکر و همریشه آن یعنی «طَلْع» ۴ بار در آیات (مانند آیه ۱۰ سوره ق) به کار رفته که به معنای شکوفه نخل و اولین مرحله ظهور خرما بر شاخه است. همچنین این واژه در ادعیه مشهور مانند دعای عهد (الطلعة الرشیدة) به معنی چهره و ظهور مبارک کاربرد فراوان دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، طلعه نماد آشکار شدن نهایی، تجلی حقیقت و طلوع هدایت پس از تاریکی غیبت است. در طبیعت نیز نماد باروری، نوبرانه بودن و آغاز حیات میوه محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل طلعه
واژه «طلعه» یک وامواژه عربی از ریشه «ط ل ع» است که در اصل به معنای برآمدن، طلوع کردن و آشکار شدن پدیدههاست. این کلمه در ادبیات فارسی و متون دینی با تغییراتی در کاربرد، بیشتر به معنای چهره، رخسار و سیمای ظاهری اشخاص به کار میرود و در قالب کلماتی مثل «طلعت» نیز رایج است.
علاوه بر معنای انسانی، این واژه در اصطلاحات مربوط به طبیعت به پوسته، غلاف یا شکوفه تازه برآمده خرما پیش از باز شدن اشاره دارد. همچنین در فرهنگ و ادبیات دینی، به ویژه در ادعیه، این واژه نماد ظهور خیر، روشنایی و هدایت به شمار میرود و جایگاه ویژهای در تعابیر نمادین دارد.