یعنی چه
این عبارت ترکیبی توصیفی از دو صفت مستقل است؛ «سرد» به معنای دارای دمای پایین یا بیاحساس، و «آبدار» به معنای پرآب، مرطوب و شاداب. در نتیجه به هر چیز خنک و پرآب (مانند میوههای تابستانی) اشاره دارد.
تلفظ
واژه «سرد» با فتح سین و سکون راء و دال، واو عطف به صورت ضمه (وُ)، و «آبدار» با آ کشیده، سکون باء و تلفظ واضح دال و راء خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «سرد و ابدار» با ۹ حرف است. بسته به طراح جدول، معادلهایی مثل «سرد و تر» یا «بلغمی» نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، اگر اشاره به خوراکی باشد از juicy و اگر مربوط به طب سنتی و اقلیم باشد از wet یا moist استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژه بارد به معنای سرد و رطب به معنای مرطوب برای توصیف این حالت به کار میرود.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه Soğuk معادل سرد و sulu معادل آبدار و مایعدار است.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل، این ترکیب وصفی معادل کلماتی چون خنک و شاداب، تازه، پرآب و در اصطلاح طب سنتی معادل مزاج «سرد و تر» یا «بلغمی» قرار میگیرد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، نمادشناسی طبیعی و طب سنتی، این ترکیب مظهر حالت بلغمی، فصل زمستان، سکون، بیتحرکی و در عین حال سرزندگیِ پنهان به دلیل وجود عنصر آب است.
جمعبندی و توضیح کامل سرد و ابدار
عبارت «سرد و آبدار» یک ترکیب اصطلاحیِ ثابت و مستقل در لغتنامههای کلاسیک فارسی نیست، بلکه از همنشینی دو صفت «سرد» (پایین بودن دما) و «آبدار» (دارای رطوبت و مایه حیات) شکل گرفته است. این ترکیبِ وصفی معمولاً برای توصیف میوهها و خوراکیهای خنک تابستانی مانند هندوانه و خیار یا توصیف وضعیتهای اقلیمی مرطوب و خنک به کار میرود.
از سوی دیگر، در تاریخ ادبیات و طبق کتاب لبابالالباب عوفی، این عبارت به عنوان اسم خاص برای یک کتابخانه مشهور و قدیمی در شهر سمرقند نیز ثبت شده است. همچنین در حوزه طب سنتی، این ترکیب معادل دقیق مزاج «سرد و تر» یا همان طبع بلغمی است که ویژگیهایی چون سستی، آرامش و رطوبت را در تفکر سنتی نمایندگی میکند.