یعنی چه
این عبارت یک ترکیب فصیح و شاعرانهٔ فارسی است که از بخشهای «هر» + «سو» (جهت) + «ـش» (ضمیر متصل مفعولی) + «مجویید» (فعل نهی از جستن) تشکیل شده و به معنی نهی از پراکندگی و گشتن به دنبال کسی یا چیزی در تمام جهتها است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ادبی به صورت [har sow-aš ma-jū-yīd] است که واژهٔ «سوش» ترکیبی از سو (با مصوت ترکیبی) و ضمیر متصل است.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع خودِ «هر سوش مجویید» با ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی نشاندهندهٔ مفهوم عدم جستجو در تمامی جهات و مکانها هستند.
به عربی
ترجمهٔ دقیق عبارات عربی به معنای نهی از طلب کردن او در هر سو و جانب است.
به فارسی
عبارتهای جایگزین فارسی شامل: «در همه جا جستجویش نکنید»، «پراکنده نگردید»، و «از هر سو پی او نروید» است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون معنوی فارسی، این تعبیر نماد دعوت به یکسوشدن در طلب، تمرکز بر حقیقت واحد (خداوند یا دل) و پرهیز از تفرقه و سرگردانی در جهان مادی و کثرتها است.
جمعبندی و توضیح کامل هر سوش مجویید
عبارت «هر سوش مجویید» یک ترکیب مستقل، رایج یا اصطلاح ثبتشده در لغتنامههای شاخص فارسی نیست؛ بلکه ساختاری فصیح و شاعرانه دارد که از ترکیب واژگانی «هر»، «سو» (به معنی جهت و طرف)، ضمیر متصل «ـش» (به معنی او/آن) و فعل نهی «مجویید» (از مصدر جستن) پدید آمده است. معنای روشن و تحتاللفظی آن «او را در هر طرف جستجو نکنید» یا «به هر سو به دنبالش نگردید» است.
از منظر معنایی و ادبی، این عبارت کاربرد مستقیم یا مستندی در آیات قرآن کریم ندارد، هرچند ممکن است در ترجمههای منظوم یا تفاسیر فارسی آیات توحیدی به کار رفته باشد. در متون عرفانی، این ترکیب بازتابدهندهٔ مفهوم تمرکز، نگاه به درون و نفی پراکندگی ذهن در کثرتهای جهان مادی است؛ به این معنا که حقیقت یا معشوق حقیقی را نباید در جهات مختلف جغرافیایی یا مادیات جستجو کرد، بلکه باید با یکدلی و تمرکز به دنبال آن بود.