یعنی چه
رکوییم در اصل به معنای «آرامش و استراحت ابدی برای مردگان» است. این واژه در فضای دینی مسیحیت به مراسم عبادی خاصی اطلاق میشود که برای بخشش و آرامش روح درگذشتگان برگزار میگردد و در دنیای هنر، به قطعات موسیقی بزرگی گفته میشود که برای یادبود رفتگان ساخته و نواخته میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت رِکوییم (با سکون کاف و واو) یا رکوئیم تلفظ میشود و از زبانهای اروپایی وارد فارسی شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه خود «رکوییم» با ۶ حرف است و گاهی به عنوان معادل فرنگی مرثیه یا موسیقی سوگواری کلیسایی پرسیده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Requiem دقیقاً به همین مفهوم آیین عبادی کاتولیک یا فرم موسیقی سوگواری اشاره دارد.
به عربی
در فرهنگ و زبان عربی برای اشاره به این مفهوم مذهبی از اصطلاح قداس جنائزی استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای جنبه هنری آن اصطلاح موسیقی آیین جنازه و برای جنبه عمومی آن واژه آغیت به معنی مرثیه به کار میرود.
به فارسی
از آنجا که رکوییم یک واژه وامگرفته شده و خاص فرهنگ غربی است، نزدیکترین برگردانهای معنایی آن در فارسی واژههایی چون مرثیه، سوگسرود و سرودِ سوگ هستند.
نماد چیست
در فرهنگ جهانی و هنر مدرن، رکوییم نمادی از سوگواری، تراژدی، پایان یک دوران و فانی بودن انسان است. این مفهوم در آثار بزرگانی چون موتسارت و وردی تجلی یافته است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه انگلیسی Requiem ریشه در زبان لاتین و کلمه Requies دارد که به معنی آرامش و سکون است. علت این نامگذاری، آغاز دعای کلیسایی کاتولیک برای مردگان با جمله «Requiem aeternam dona eis, Domine» به معنای «پروردگارا، آرامش ابدی به آنان عطا کن» میباشد. این واژه کاملاً بیگانه است و هیچ ریشه بومی یا اشتقاقی در زبانهای فارسی و عربی یا متن قرآن ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل رکوییم
واژه «رکوییم» یک وامواژه لاتین در زبان فارسی است که اصالتاً به معنای آرامش و استراحت جاودان برای مردگان است. این واژه در دو بستر کلیسایی و هنری کاربرد دارد؛ در فضای مسیحیت کاتولیک به آیین عشای ربانی و دعا برای روح درگذشتگان اطلاق میشود و در دنیای موسیقی، به قطعات ارکسترال و آوازی بزرگی گفته میشود که برای بزرگداشت و یادبود رفتگان تصنیف شدهاند.
از آنجا که این اصطلاح کاملاً ریشه غربی دارد، فاقد همخانواده یا ریشه اشتقاقی در زبانهای فارسی و عربی است و در متن قرآن نیز هیچ کاربردی ندارد. در زبان فارسی، واژههایی مانند مرثیه و سوگسرود نزدیکترین معادلهای مفهومی آن به شمار میروند.
در فرهنگ و هنر جهان، رکوییم فراتر از یک فرم مذهبی یا موسیقیایی، به نمادی برای مرگ، فانی بودن جهان، یادبود ابدی و مرثیهای برای پایان یک دوره یا یک فقدان بزرگ تبدیل شده است که شاهکارهای موسیقیایی موتسارت و وردی از نمونههای درخشان آن هستند.