یعنی چه
الرهق در اصل لغت عربی به مفاهیمی چون ارتکاب گناه و معصیت، جهل و سبکسری، ستمگری و همچنین فراگرفتن، غلبه و احاطه یافتن بر چیزی با قهر و زور اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت اَر-رَ-هَـق تلفظ میشود که در آن حرف «ر» دارای تشدید و فتح و حرف «ه» دارای فتحه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهای ۵ حرفی است و با توجه به طراح سوال میتواند به عنوان معادل ستم، طغیان یا گناه بیاید.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن و کاربرد آن، این معادلهای انگلیسی مفهوم الرهق را میرسانند.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفاهیم گوناگون این کلمه از این واژگان استفاده میشود.
به فارسی
این واژه در زبان فارسی بیشتر در متون کهن، دینی و فقهی به کار رفته و معادلهای دقیق آن گناه، ذلت، سختگیری، سفاهت و تکلیف طاقتفرسا هستند.
در قرآن
ریشه این کلمه در قرآن کاربردهای ظریفی دارد؛ از جمله در آیه ۶ سوره جن «فَزَادُوهُمْ رَهَقاً» به معنی فزونی طغیان و گناه، در آیه ۲۶ سوره یونس «وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ» به معنی فرا نگرفتن غبار ذلت بر چهرهها، و در آیه ۷۳ سوره کهف به معنی تحمیل سختی و تکلیف شاق.
نماد چیست
این کلمه به عنوان یک مفهوم انتزاعی نماد مادی یا حیوانی ندارد، بلکه در تحلیلهای معنایی نماد سنگینی گناه، پوشانده شدن انسان توسط خطا، و همچنین به ستوه آمدن زیر بار ظلم و تکلیف مالایطاق است.
جمعبندی و توضیح کامل الرهق
واژه «الرهق» یک مفهوم اصیل در زبان عربی از ریشه «ر ه ق» است که محور معنایی آن بر «نزدیک شدن، غلبه کردن و فراگرفتن چیزی با زور» استوار است. این کلمه با ورود به متون دینی، اخلاقی و فقهی فارسی، توسعه معنایی یافته و به مفاهیمی چون گناه، معصیت، سفاهت و ستم دلالت دارد.
در کاربردهای قرآنی و متون کهن، این واژه هم در بافتار غلبه روانی و فیزیکی (مانند فراگرفتن غبار و ذلت بر چهره) و هم در بافتار تحمیل سختی و تکلیف شاق (مانند سختگیری بر زیردستان) دیده میشود. در زبان عربی مدرن نیز مشتقات آن بیشتر برای بیان خستگی مفرط و فرسودگی (ارهاق) به کار میروند.