یعنی چه
ملالآمیز صفت مرکب فاعلی است و به چیزی، حالت یا فضایی گفته میشود که در انسان احساس کسالت، دلتنگی، بیحوصلگی و خستگی روحی ایجاد کند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَلالآمیز (malāl-āmīz) است که از دو بخش ملال (عربی) و آمیز (فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «ملال آمیز» با ۸ حرف به عنوان پاسخ واژههایی چون خستهکننده، کسالتآور یا یکنواخت به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن از واژگان Boring برای خستهکننده، Tedious برای کارهای طاقتفرسا و یکنواخت، و Gloomy برای فضای دلگیر استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل خستهکننده، دلگیر، یکنواخت، غمانگیز، ملالآور و کسالتآور هستند که همگی بار معنایی رخوت و بیانرژی بودن را منتقل میکنند.
در قرآن
عین واژه «ملالآمیز» یا ریشه عربی آن (ملل) در قرآن به عنوان صفتی برای انسان نیامده است، اما مفاهیم نزدیکی مانند حزن (اندوه) در آیاتی نظیر «ولا تهنوا ولا تحزنوا» مطرح شده است. همچنین در احادیث به مفهوم ملل (خسته شدن) اشاره شده است.
نماد چیست
در ادبیات مدرن و روانشناسی، واژه ملالآمیز مابازای مادی باستانی ندارد اما به عنوان نمادی از یکنواختی زندگی، هوای ابری و باران مداوم پاییزی، غروبهای دلگیر و ساعت شنی راکد شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ملال آمیز
واژه «ملالآمیز» یک ترکیب زبانی عربی-فارسی است که از واژه عربی «ملال» (به معنی اندوه، خستگی روحی و به ستوه آمدن) و بن مضارع «آمیز» از مصدر فارسی آمیختن شکل گرفته است. این صفت برای توصیف کارها، فضاها یا حالتهایی به کار میرود که تهی از شور، نشاط و تنوع بوده و حس کسالت و یکنواختی آزاردهندهای را به انسان منتقل میکنند.
در ادبیات و کاربردهای روزمره، مترادفهایی چون خستهکننده، دلگیر و یکنواخت کاملاً با آن همپوشانی دارند، در حالی که واژگانی مانند فرحبخش، نشاطآور و امیدبخش متضادهای اصلی آن به شمار میروند. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً ساختاری ۸ حرفی دارد و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی با مفاهیمی نظیر Boring و Tedious بازشناخته میشود.