معنی
واژه عظیم به معنای چیزی است که از نظر حجم، مقدار، مرتبه یا شدت بسیار فراخ و گسترده باشد. این کلمه هم برای پدیدههای مادی (مانند کوه یا اقیانوس) و هم برای مفاهیم معنوی و اعتباری (مانند مقام، اخلاق یا عذاب) کاربرد دارد.
یعنی چه
در زبان عامه و اصطلاحات روزمره، وقتی به چیزی عظیم میگویند یعنی آن پدیده از حد معمول و استاندارد بسیار فراتر رفته است؛ خواه این فراتر رفتن در حجم و فیزیک باشد، یا در اهمیت، خطر و شدت یک رویداد.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از ریشه عربی «عظم» مشتق شده است که در معنای بنیادی خود به بزرگی، ضخامت و استخوانبندی محکم اشاره دارد و با ورود به زبان فارسی، بارهای معنایی گستردهتری در حوزه جلال و شکوه به خود گرفته است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عظیم معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «بزرگ»، «سترگ»، «کلان» یا «باابهت» میآید و خود واژه نیز ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل عظیم
واژهٔ «عظیم» یکی از صفتهای بسیار پرکاربرد و پرمعنا در زبان فارسی و عربی است که از ریشهٔ «ع-ظ-م» گرفته شده است. این واژه نه تنها برای توصیف بزرگیِ فیزیکی، حجم یا ابعاد مادی (مانند کوههای عظیم یا بناهای کلان) به کار میرود، بلکه در قلمرو مفاهیم معنوی، اخلاقی و پدیدههای هولناک و خطیر نیز جایگاه ویژهای دارد.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، «العظیم» از اسماءالحسنی و صفات اختصاصی خداوند به شمار میرود که نشاندهندهٔ جلال، شکوه بینهایت و مرتبهٔ بلندمرتبهٔ الهی است. همچنین در ادبیات استعاری، پدیدههایی مثل کوه یا اقیانوس به دلیل ابهت و عظمت مادی خود، نمادی از این واژه تلقی میشوند.
به طور کلی، این کلمه بار معنایی مثبتی از قدرت، شکوه و برتری را منتقل میکند، هرچند که در توصیف وقایع سنگین یا ناگوار (مانند عذاب عظیم یا خطای عظیم) نیز برای رساندن شدت و عمق ماجرا استفاده میشود.