یعنی چه
واژه «بظهور» ترکیب حرف جر «بـ» (به معنیِ، با) و اسم مصدر «ظهور» است که در متون کهن و نوشتههای رسمی به صورت سرهم یا جدا (به ظهور) نوشته میشود و به معنای در حالتِ آشکار شدن، پدیدار گشتن یا آشکاری تدریجی یک امر است.
مترادف
این واژهها در بافتهای مختلف ادبی و رسمی میتوانند به عنوان هممعنی کلمه به کار روند.
متضاد
کلماتی که مفهوم پنهان شدن، غایب شدن یا ناپدید بودن را میرسانند، متضاد این واژه هستند.
هم خانواده
تمام این کلمات از ریشه سه حرفی عربی (ظ هـ ر) مشتق شدهاند.
ریشه
این کلمه از ریشه عربی «ظ هـ ر (ẓ-h-r)» ساخته شده است که معنای اصلی آن آشکار شدن، نمایان شدن و بالا آمدن چیزی از پنهانی است و در زبان فارسی با حرف جر «به» ترکیب شده است.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره حرف ب و ضمه حرف ظ به صورت [بِظُهور] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «بظهور» دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «در حال آشکار شدن» یا «به وقوع پیوستن» استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی نیز همین ساختار ترکیبی یا واژههای هممعنای آن در بافتهای مشابه به کار میروند.
به فارسی
برگردان خالص فارسی این ترکیب نحوی، کلماتی مانند «در حال آشکار شدن»، «به آشکاری» یا «هویدا گشتن» است که مفهوم تجلی و خروج از خفا را میرساند.
جمعبندی و توضیح کامل بظهور
واژه «بظهور» یک ترکیب نحوی و ادبی در زبان فارسی است که از اتصال حرف جر «به» (یا مخفف آن «بـ») با اسم مصدر «ظهور» شکل گرفته است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد عربی (ظ هـ ر) برآمده و در متون کهن، نوشتههای رسمی و ادبیات عرفانی به معنای «در حالت آشکار شدن، تجلی یافتن، و از غیب به عالم شهود آمدن» به کار میرود. ساختار ترکیبی آن معمولاً در عباراتی مثل «بظهور رسیدن» یا «بظهور پیوستن» کاربرد دارد که معادل به وقوع پیوستن و عیان شدن یک امر پنهان است.
از منظر واژهشناسی، اگرچه خود این ترکیب خاص با حرف جر به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما ریشه آن و مشتقاتش نظیر «ظاهر» اهمیت کلامی و عرفانی بالایی دارند؛ همانطور که در آیه شریفه «هو الأول والآخر والظاهر والباطن» به تجلی صفات الهی اشاره میکند. در فرهنگ اسلامی و عرفانی، مفهوم ظهور نمادی جدی از منجیگرایی، پایان دوران غیبت، و تجلی حقیقت مطلق است.
در ساختارهای نگارشی معاصر، این واژه را هم به صورت سرهم (بظهور) و هم به صورت جدا (به ظهور) مینویسند. در کاربردهای جدول کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک واژه ۵ حرفی دقیق شناخته میشود که مترادفهای معروفی چون بروز، نمود، پیدایش و تجلی دارد و متضادهای آن کلماتی مثل غیبت، خفا و نهفتگی هستند.