یعنی چه
«یوم الحسره» اصطلاحی دینی و قرآنی است که به روز قیامت اشاره دارد. در این روز، انسانها به دلیل از دست دادن فرصتهای دنیوی و اعمال نادرست خود دچار اندوه، افسوس و پشیمانی شدیدی میشوند.
تلفظ
این واژه به صورت «یَومُ الْحَسْرَة» تلفظ میشود. در زبان فارسی معمولاً با کسره اضافه به کار میرود و «یومِ حَسرَت» یا «یومُالحَسْرَه» خوانده میشود.
در جدول
در حل جداول کلمات متقاطع، اگر به عنوان «روز حسرت» یا «از نامهای قیامت» پرسیده شود، پاسخ «یوم الحسره» با ۹ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم معمولاً با عباراتی که نشاندهنده اندوه و پشیمانی عمیق هستند ترجمه میشود تا معنای قرآنی آن به درستی منتقل گردد.
به عربی
این واژه در اصل ریشهای عربی (ح س ر) دارد و مستقیماً از ادبیات قرآنی و اسلامی وارد زبان فارسی شده است.
به فارسی
معادلهای کاملاً فارسی این عبارت شامل «روز حسرت»، «روز پشیمانی» و «روز دریغ و افسوس» است که همگی به روز واپسین و رستاخیز اشاره دارند.
در قرآن
این عبارت دقیقاً یکبار در آیه ۳۹ سوره مریم (وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ...) آمده است. خداوند در این آیه پیامبر را مأمور میکند تا مردم را از روزی که کار داوری پایان مییابد و پشیمانی سودی ندارد، بیم دهد.
نماد چیست
یوم الحسره در فرهنگ اسلامی نماد بیداری دیرهنگام انسان از غفلتهای دنیوی است. این عبارت نشاندهنده پایان قطعی فرصتهای جبران، آشکار شدن حقیقت اعمال و تحقق عدالت نهایی الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل یوم الحسره
عبارت «یوم الحسره» یکی از تکاندهندهترین نامهای روز قیامت در فرهنگ اسلامی و قرآنی است که عمق پشیمانی انسانها را در روز رستاخیز به تصویر میکشد. این واژه که از ترکیب «یوم» و «حسرت» ساخته شده، مستقیماً به زمانی اشاره دارد که پردهها کنار میرود، حقایق آشکار میشود و انسان به خاطر فرصتهای از دسترفته در دنیا دچار اندوهی بیپایان میگردد. استفاده از این اصطلاح در متون دینی، هشداری جدی برای بیداری پیش از مرگ به شمار میرود.
در تفاسیر اسلامی، این روز نهتنها برای بدکاران روز افسوس است، بلکه نیکوکاران نیز حسرت میخورند که چرا توشه و اعمال نیک بیشتری برای خود فراهم نکردهاند. از منظر نمادین، یوم الحسره نمایانگر پایان خط زمانِ عمل و آغاز دورانی است که تنها نتیجه انتخابهای گذشته به انسان بازمیگردد و هیچ راهی برای بازگشت و جبران باقی نخواهد ماند.