یعنی چه
این واژه در اصل یک اصطلاح کنایی و عامیانه در گویش عربی خوزستانی و عراقی است که به حالت روحی فردی اشاره دارد که از کوره دررفته، لبولوچه در هم کشیده و لجبازی میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت طَنگوره است که در میان مردم بومی مناطق خوزستان و عراق رواج دارد.
در جدول
این کلمه ۶ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای طراحان جدول یا سوالات اطلاعات عمومی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههایی که بیانگر کجخلقی، قهر و لجبازی شدید بچگانه یا ناگهانی هستند، بهترین معادل برای آن محسوب میشوند.
به عربی
این واژه خود در عربی دارجه (عامیانه عراق و خوزستان) کاربرد دارد، اما در عربی فصیح معادل آن واژههایی چون عناد و تجهم است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی معیار برای این اصطلاح عامیانه شامل یکدندگی، کجخلقی، بدقلقی و قهر کردن ناشی از عصبانیت است.
نماد چیست
طنگوره فاقد هرگونه نمادشناسی فرهنگی، اسطورهای یا ادبی در منابع کلاسیک است و صرفاً به عنوان نمادی از یک صفت رفتاری ناپسند و عامیانه به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل طنگوره
واژه «طنگوره» یک مدخل رسمی و تاییدشده در لغتنامههای معتبر فارسی معیار مانند دهخدا، معین و عمید نیست. این کلمه در واقع یک اصطلاح عامیانه، کنایی و گفتاری در لهجه عربی خوزستانی و عراقی است که به دلیل همسایگی زبانی و فرهنگی، به ادبیات گفتاری فارسیزبانان آن مناطق نیز راه یافته است.
از نظر معنایی، این اصطلاح برای توصیف حالت روحی فردی (به ویژه کودکان یا افراد بهانهگیر) به کار میرود که به طور ناگهانی از کوره درمیرود، اخم و قهر میکند، لبولوچه در هم میکشد و دست به لجبازی شدید و یکدندگی میزند. در اصطلاحات عامیانه به مرد لجباز «مُطنگِر» و به زن لجباز «امطنگره» یا همان طنگوره میگویند.
بنابراین اگر این واژه را در متون رسمی یا ادبی پیدا نکردید، به دلیل ماهیت کاملاً عامیانه، محلی و معاصر آن است که فاقد ریشههای کلاسیک عربی یا فارسی معیار میباشد.