یعنی چه
غولپیکری مصدر یا اسم مصدر از صفت «غولپیکر» است که به معنای تنومندی، عظمت جثه، کلانپیکری و داشتن کالبد یا ابعادی بسیار بزرگ و مهیب مانند غول به کار میرود.
تلفظ
این واژه از ترکیب «غول» (با تلفظ ghool)، «پیکر» (با تلفظ peykar به معنی اندام و جسم) و پسوند مصدری «ی» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۸ حرف دارد. از واژههای مشابه میتوان به عظیمالجثگی و تنومندی اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم غولپیکری و بزرگی بیش از حد از صفات یا مصادری همچون Giganticness یا Colossalness استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از واژه الضخامه برای بیان سترگی و از واژههای مشتق از عملاق برای اشاره به ابعاد غولآسا استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه Devasalık دقیقترین معادل برای توصیف حالت غولپیکری و عظمت ساختاری است.
نماد چیست
غولپیکری در فرهنگ و ادبیات نمادی از قدرت فیزیکی عظیم، ترس و هیبت، و مقیاسهای فراانسانی یا غیرعادی است. امروزه در ادبیات مدرن و اقتصادی نیز به عنوان استعارهای برای سازمانها و شرکتهای بسیار بزرگ (مانند غولهای صنعتی) به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل غول پیکری
واژه غولپیکری یک ترکیب مِزجی و مرکب از دو زبان فارسی و عربی است. بخش اول آن یعنی «غول» ریشه عربی داشته و به موجودات افسانهای و مهیب اشاره دارد، در حالی که «پیکر» ریشهای در پارسی میانه دارد و به معنای جسم، کالبد و اندام است. ترکیب این دو با یای مصدری، مفهومِ داشتن جثه و ابعادی فراتر از حد طبیعی را میسازد.
این واژه در ادبیات کلاسیک و معاصر برای توصیف کوهها، سازههای عظیم، حیوانات بزرگ یا پدیدههای باشکوه و در عین حال ترسناک به کار میرود. جالب توجه است که این واژه در قرآن کریم به این معنا نیامده و کلمه غول در قرآن صرفاً یکبار و به معنای فساد یا مایع عقلربا به کار رفته است. در کاربردهای مدرن، غولپیکری بیشتر اشاره به ابعاد فیزیکی سازهها یا قدرت انحصاری ابرشرکتها دارد.