یعنی چه
کنایه از فرد بدبخت و سیاهبخت است که ستارهٔ اقبالش خاموش یا سوخته شده و در زندگی با سختی و شکست مواجه میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی از بخش اول فارسی (سوخته) و بخش دوم عربی (طالع) است که به صورت روان پشت سر هم خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف، «سوخته طالع» (۹ حرفی) یا مترادفهای آن مانند «بدطالع» و «شوربخت» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحاتی استفاده میشود که دقیقاً مفهوم ستارهٔ بختِ بد یا سرنوشتِ شوم را منتقل میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از واژگانی استفاده میشود که به طور مستقیم به سیاه بودن یا بد بودن بخت اشاره دارند.
به فارسی
این ترکیب کنایی اصیل در زبان فارسی، با صفات گوناگونی که همگی نشاندهندهٔ گره خوردن زندگی فرد با بدشانسی مکرر است، معادلسازی میشود.
نماد چیست
در باورهای نجومی کهن و ادبیات کلاسیک، این واژه نماد انسانی است که ستارهٔ بختش در شعاع آفتاب سوخته (احتراق کوکب) و اثر مثبتش را از دست داده است.
جمعبندی و توضیح کامل سوخته طالع
واژهٔ «سوختهطالع» یک صفت مرکب کنایی و ادبی در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ فارسی «سوخته» و واژهٔ عربی «طالع» (به معنی برآینده یا ستارهٔ بخت) شکل گرفته است. این اصطلاح عموماً برای توصیف افرادی به کار میرود که به طور مکرر با بدبیاری، شکست و ادبار در زندگی مواجه میشوند و به نظر میرسد سرنوشت و اقبالشان از ابتدا سیاه و بیفروغ بوده است.
اگرچه این ترکیب به صورت یک مدخل مستقل در فرهنگهای لغت کهن ثبت نشده، اما ریشه در ستارهبینی باستانی و اصطلاح «احتراق کوکب» دارد که به خاموش شدن اثر ستارهٔ اقبال شخص اشاره میکند. این مفهوم در شعر کلاسیک فارسی نیز به عنوان نمادی از عاشق شکستخورده یا انسان گرفتار قضا و قدر کاربرد فراوان داشته است.