یعنی چه
مصدوق در لغت به معنای کسی یا چیزی است که سخن او تصدیق شده و راست پنداشته شده باشد. این واژه به موضوع یا روایتی اشاره دارد که صحت و اعتبار آن به تایید رسیده است.
تلفظ
این واژه به صورت فتح میم، سكون صاد و ضمه دال تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «راستگفتهشده یا تصدیقشده» با پنج حرف، واژه «مصدوق» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم مصدوق در انگلیسی از واژگانی استفاده میشود که به تایید اعتبار و صحت یک مطلب اشاره دارند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم مفعول از ثلاثی مجرد است و در متون عربی به معنای امر تصدیقشده به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی برای این واژه شامل عباراتی چون «راستپنداشته»، «سخن درست»، «مورد اعتماد» و «باورشده» است.
نماد چیست
مصدوق نماد مادی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در ادبیات و متون کهن به عنوان نمادی انتزاعی برای اعتبار روایت، صحت گفتار و حقیقتِ تاییدشده استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مصدوق
واژه «مصدوق» یک لغت عربی (اسم مفعول از ریشه ص د ق) است که در زبان فارسی معیار امروز بسیار کمکاربرد بوده و بیشتر در متون کهن، فقهی، لغوی یا ادبی دیده میشود. این کلمه به معنای «تصدیقشده» یا «سخنی است که راست بودن آن پذیرفته شده باشد». این واژه نباید با کلمات پرکاربردی مثل «مُصَدَّق» (تایید شده در باب تفعیل) یا «مصداق» (نمونه و نمونه خارجی) اشتباه گرفته شود.
از نظر صرفی، مصدوق پنج حرف دارد و متضاد آن واژه «مکذوب» به معنای دروغپنداشتهشده است. این کلمه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، هرچند ریشه و همخانوادههای آن مانند «مصدق» و «صادق» کاربرد بسیار گستردهای در آیات الهی دارند.