معنی
واژه تضرع در لغت به معنای لابه کردن، گریه و زاری، و اظهار خواری و خشوع در برابر پروردگار برای رفع سختیها یا جلب رحمت است.
یعنی چه
این عبارت یعنی حالت روانی و درونی انسان که خود را در برابر قدرت مطلق پروردگار، سراپا نیاز و فقر میبیند و با ناله و فروتنی از او طلب یاری میکند.
تلفظ
این واژه مصدری عربی از باب تفعل است که در زبان فارسی با تشدید روی حرف «ر» و به صورت تَضَرُّع تلفظ میشود.
در جدول
عبارت «تضرع نهم» دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است. در حل جدول، برای پاسخهای موازی با این مفهوم، واژههایی چون لابه، زاری و استغاثه نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم زاری عابدانه و التماس خاشعانه را برسانند برای این کلمه معادلسازی میشوند.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل واژههای زاریدن، لابه کردن، مویه و ندبه است که همگی بیانگر تواضع همراه با گریه هستند.
در قرآن
خداوند در قرآن کریم میفرماید: «ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً» (پروردگار خود را با تضرع و در پنهانی بخوانید). همچنین در آیات دیگر آمده که سختیها برای آن است که انسانها به حالت تضرع و تسلیم برسند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، تضرع نماد فقر وجودی انسان، تسلیم مطلق در برابر حق، و شکستن بت غرور و استکبار نفسانی است.
جمعبندی و توضیح کامل تضرع نهم
عبارت «تضرع نهم» یک اصطلاح لغوی واحد و مستقل در زبان فارسی یا متون مذهبی نیست. در حقیقت، واژه پایه و کلیدی در این ترکیب، «تضرّع» است که به دلیل کاربرد در کتاب درسی فارسی پایه نهم (بخش نیایش و دروس ادبیات)، به این صورت توسط دانشآموزان و کاربران جستجو میشود.
تضرع در اصل ریشه عربی دارد و به معنای زاری، لابه، خشوع و اظهار نیازمندی شدید به درگاه الهی در هنگام سختیهاست. این مفهوم در قرآن کریم و ادبیات عرفانی فارسی جایگاه ویژهای دارد و به عنوان ابزاری برای تکامل روحی و از بین بردن غرور آدمی شناخته میشود.
بنابراین، هنگام مواجهه با این ترکیب باید واژه «تضرع» را به عنوان اصل معنایی در نظر گرفت که صفت ترتیبی «نهم» به موقعیت درسی یا آموزشی آن اشاره دارد و خود ترکیب واجد معنای مجزایی خارج از این ساختار نیست.