یعنی چه
«بیندازید» فعل امر دوم شخص جمع (شما) از مصدر «انداختن» است. این واژه بسته به بافت متن میتواند به معنای پرتاب کردن شیء، رها کردن و دور ریختن چیزی، یا پهن کردن و گستردن (مانند سفره و فرش) باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [بِیندازید] است که از نشانه امر «بـ»، بن مضارع «انداز» و شناسه جمع «ـید» تشکیل شده است.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «پرت کنید»، «رها کنید» یا «بگسترانید» کاربرد دارد و دقیقاً ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به مفهوم جمله میتوان از افعالی مانند Throw برای پرتاب صلب، Drop برای رها کردن و کلماتی مثل Cast برای افکندن قرعه یا سایه استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی فعل امر جمع «أَلْقُوا» (از ریشه لقی) رایجترین معادل برای افکندن و گذاشتن است و فعل «إرموا» برای پرتاب کردن به کار میرود.
به فارسی
واژههای مترادف و هممعنی فارسی آن شامل بیفکنید، طرح کنید، دور بریزید، واگذار کنید و در برخی متون به معنی پهن کنید (مانند بساط یا فرش) است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ فارسی، افکندن و انداختن (مانند قرعه انداختن) نماد واگذاری امور به بخت و شانس یا تسلیم شدن در برابر تقدیر است. همچنین افکندن سایه (مانند سایه هما) نماد لطف، برکت و مرحمت محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بیندازید
واژه «بیندازید» یک فعل امر ساختاریافته در زبان فارسی است که از ریشههای کهن ایرانی نو و میانه (پهلوی) نشأت میگیرد. این کلمه به طور واژهبست از پیشوند امری، بن مضارع و شناسه جمع تشکیل شده و بازه معنایی گستردهای از پرتاب مادی اجسام تا مفاهیم کنایی مانند گسترانیدن سفره یا افکندن قرعه را شامل میشود.
در متون دینی و ترجمههای کهن قرآن کریم، این واژه مکرراً به عنوان معادل دقیق افعالی چون «أَلْقُوا» به کار رفته است؛ برای نمونه در داستان حضرت یوسف (ع) برای افکندن او به چاه یا در داستان حضرت موسی (ع) برای انداختن عصا. این کاربردها نشاندهنده اصالت و پویایی این فعل در انتقال مفاهیم دستوری است.
در ساختار بازیهای فکری و جدول نیز این کلمه با دارا بودن ۸ حرف، پاسخ مناسبی برای واژههای راهنما نظیر «رها کنید» یا «بیفکنید» به شمار میآید و ریشههای همخانواده پرشماری مانند انداز، اندازهگیری، پسانداز و تیرانداز دارد.