یعنی چه
این واژه در اصطلاح پزشکی قدیم و طب سنتی به مرد یا مفعولی گفته میشد که به دلیل یک عارضه (که در گذشته آن را نوعی خارش یا بیماری در ناحیه مقعد تصور میکردند) تمایل شدید به مفعول واقع شدن در رابطه جنسی داشته است. در کاربرد امروزی و عامیانه، این کلمه بیشتر به عنوان یک برچسب تحقیرآمیز یا فحش برای مردان همجنسگرا (بخش مفعول) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول (الف) و سکون روی باء و نون به صورت «اُبْنهای» است. نباید آن را با واژه عربی اِبْنَة (به کسر الف) به معنی دختر اشتباه گرفت.
در جدول
در سؤالات جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان معادل مأبون یا فرد مبتلا به عارضه ابنه شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم سنتی یا حالت مفعول در روابط همجنسگرایی مردانه از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، به کسی که مبتلا به این حالت (اُبنة) باشد مأبون یا خنیث میگویند که دقیقاً معادل اصطلاح ابنه ای در فارسی است.
به فارسی
در متون کهن و ادبیات فارسی، واژههایی نظیر مفعول، امرد، خنیث و مأبون به عنوان برگردان یا معادلهای مفهومی نزدیک به این واژه استعمال شدهاند.
در قرآن
واژه «ابنه ای» یا ریشه آن «اُبنه» به هیچ وجه در قرآن نیامده است. متن قرآن برای اشاره به انحرافات جنسی و روابط همجنسخواهانه از داستان قوم لوط و واژههایی مثل «الفاحشة» استفاده کرده است. همچنین واژه «ابنة» (به کسر الف) به معنی دختر نیز ارتباطی به این مفهوم ندارد.
نماد چیست
این واژه دارای هیچگونه نماد فرهنگی، ادبی مثبت یا رسمی نیست. در بافت سنتی صرفاً نشاندهنده یک بیماری و عارضه پزشکی پنداشته میشد و در بافت فرهنگی و عامیانه امروز، به عنوان نماد و برچسبی تحقیرآمیز و منفی برای مردان مفعول استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ابنه ای
واژه «ابنه ای» از ریشه عربی «اُبْنَة» (به معنی گره، عیب یا کینه) گرفته شده است که در طب سنتی و پزشکی قدیم به نوعی بیماری یا عارضه رفتاری و جنسی در مردان اطلاق میشد. بر اساس باورهای قدیمی، این عارضه ناشی از نوعی خارش حرکتی در ناحیه مقعد بود که فرد را به مفعول واقع شدن متمایل میساخت. از این رو، در زبان فارسی به فرد مبتلا به این حالت، ابنه ای یا مأبون میگفتند.
در زبان و ادبیات معیار امروز فارسی، این کلمه به هیچ وجه یک واژه رسمی یا علمی به شمار نمیرود. کاربرد علمی و طبی خود را کاملاً از دست داده و جای خود را به اصطلاحات روانشناسی و روانپزشکی مدرن داده است. امروزه در گفتار عامیانه و کوچه و بازار، این واژه صرفاً به عنوان یک اصطلاح تحقیرآمیز، توهینآمیز و فحش برای اشاره به مردان مفعول یا دگرپوشان به کار میرود.
باید توجه داشت که این کلمه نباید با واژه عربی «اِبْنَة» به معنای دختر یا فرزند مؤنث اشتباه گرفته شود؛ زیرا ریشه املایی و معنایی آنها در زبان عربی فصیح و کاربرد قرآنی کاملاً متفاوت است و واژه مورد نظر هیچگونه ریشه یا کاربرد قرآنی و دینی ندارد.