یعنی چه
ترکیب «اندک حقیر» یک ترکیب وصفی است که به ویژگی یا ماهیت چیزی اشاره دارد که هم از نظر مقدار و کمیّت ناچیز است و هم از نظر مرتبه و ارزش، پست و بیمقدار شمرده میشود. این واژه معمولاً برای خوارداشت یک پدیده یا بیان فروتنی شدید به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت [اَندَکْ حَقیر] است که با کسرهٔ اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت یا واژههای مترادف آن به عنوان پاسخ طراحان برای راهنمای «کمارزش و ناچیز» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن میتوان از واژههایی استفاده کرد که همزمان بار معنایی کمیّت پایین و بیارزشی را منتقل کنند.
به فارسی
مترادفهای دقیق فارسی این ترکیب شامل کلماتی مانند ناچیز، بیمقدار، کمبها، خوار، محقر و ناقابل است. در مقابل، واژههایی چون عظیم، جلیل، خطیر و ارزشمند به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
در قرآن
خود عبارت ترکیبی «اندک حقیر» عیناً در متن قرآن نیامده است؛ اما واژههای هممعنی آن به کار رفتهاند. برای نمونه در آیه ۸۸ سوره یوسف عبارت «بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ» به معنی سرمایه اندک و حقیر (ناقابل) ترجمه شده و در آیه ۸ سوره سجده واژه «مَهین» به معنای سست و حقیر (مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ) آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل اندک حقیر
ترکیب وصفی «اندک حقیر» از دو جزء فارسی (اندک) و عربی (حقیر) تشکیل شده است. این اصطلاح در زبان و ادبیات فارسی برای توصیف کالاها، مفاهیم یا اشخاصی به کار میرود که علاوه بر اندک بودن از نظر مقدار، از دیدگاه کیفی و مرتبه نیز فاقد ارزش و اعتبار محسوب میشوند.
در متون کهن و ترجمههای تفسیری، این واژه دقیقترین برگردان برای کلماتی مانند «مزجاة» (کمبها) و «مهین» (سست و خوار) است. استفاده از این تعبیر معمولاً بار معنایی منفی یا نشاندهنده نهایت فروتنی و کوچکانگاری در برابر یک امر بزرگتر دارد.