یعنی چه
تکافر یک مصدر عربی از باب تفاعل است که معنای مشارکت دوطرفه دارد؛ یعنی دو یا چند نفر یا گروه، متقابلاً یکدیگر را کافر بدانند یا نسبت کفر به هم بدهند. همچنین در لغت به معنای پنهان کردن متقابل چیزی نیز آمده است.
تلفظ
این واژه به صورت تَـکـافُـر تلفظ میشود که فتحه روی حرف ت و ضمه روی حرف ف قرار دارد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول ۵ حرف دارد و خود واژه «تکافر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم تکافر از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده نسبت دادن دوطرفه کفر یا طرد مذهبی است.
به ترکی
در ترکی استانبولی این مفهوم با استفاده از واژه تکفیر به همراه صفت متقابل (Karşılıklı) بیان میشود.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این واژه کلماتی مانند «همکافرانگاری» یا عبارت فعلی «یکدیگر را متهم به کفر کردن» است.
نماد چیست
واژه تکافر یک اصطلاح لغوی، کلامی و اعتقادی است و برخلاف مفاهیمی مانند کفر (که نماد تاریکی است) یا ایمان (که نماد نور است)، نماد نمادین یا تصویری مستقلی در فرهنگها ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل تکافر
واژه «تکافر» یک مصدر عربی از باب تفاعل و برخاسته از ریشه سه حرفی (ک ف ر) است. این واژه به دلیل قرار گرفتن در باب تفاعل، معنای مشارکت و اقدام دوطرفه را به همراه دارد و دقیقاً به معنای «یکدیگر را کافر دانستن» یا «تکفیر متقابل» به کار میرود. این اصطلاح نباید با واژه پرکاربرد «تکفیر» (که اقدامی یکطرفه در متهم کردن کسی به کفر است) اشتباه شود.
باید توجه داشت که خود کلمه «تکافر» به این شکل مصدری در متن قرآن کریم نیامده است، هرچند مشتقات دیگر ریشه کفر بیش از ۵۰۰ بار در کتاب آسمانی تکرار شدهاند. گاهی در زبان فارسی یا در حل جدولهای متقاطع، این کلمه به دلیل شباهت ظاهری با واژه «تکاثر» (به معنی فخرفروشی به مال و فرزند) یا به عنوان اشتباه نوشتاری از کلمه «تکفیر» مورد توجه قرار میگیرد، اما از نظر لغوی معنای کاملاً مستقل و مشخصی در حوزه مباحث مذهبی و کلامی دارد.