یعنی چه
واژهٔ غوائل در اصل به معنای سختیها، فتنهها، شرور و هر آن چیزی است که موجب فساد، آسیب، گزند یا گرفتاری ناگهانی و مخفیانه برای انسان یا جامعه شود.
تلفظ
این واژه به صورت فتح غین، فتح واو، الف مد، همزه مکسور و لام ساکن (غَوائِل) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «جمع غائله»، «بلاها و مصیبتها» یا «آفات و فتنهها» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم غوائل در زبان انگلیسی از واژگانی که به فجایع، گرفتاریهای شدید و شرور اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع تکسیر «غائلة» است و در زبان عربی فصیح به عنوان هممعنی کلماتی چون دواهی و مصائب به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این کلمه شامل بلاها، آسیبها، گزندها، سختیها، آشوبها و گرفتاریهای دامنگیر مادی و دنیوی است.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و متون عرفانی فارسی، «غوائل» به ویژه در ترکیبهایی مانند «غوائل دنیا»، نماد فتنهها، دلبستگیها و گرفتاریهای پنهان مادی است که سد راه سالک میشوند و به طور ناگهانی به انسان آسیب میزنند.
جمعبندی و توضیح کامل غوائل
واژهٔ «غوائل» یک جمع مکسر عربی از ریشه (غ-و-ل) است که به طور فصیح و کهن در متون ادبی و کلاسیک فارسی به کار میرود. این کلمه به معنای بلاها، آفات، فتنهها، آشوبها و هرگونه حادثه ناگوار و آسیبرسانی است که به صورت ناگهانی یا پنهانی دامنگیر انسان میشود. ریشه این واژه مفهوم هلاکت مخفیانه و خدعه را در خود دارد.
در ادبیات فارسی، غوائل معمولاً برای اشاره به گرفتاریها و فتنههای پنهان دنیا به کار میرود که انسان را از مسیر صلاح و عافیت دور میکند. گرچه خود واژه غوائل عینا در قرآن نیامده، اما همریشه آن یعنی «غول» در قرآن برای توصیف شراب بهشتی (به معنای مایه فساد و سردرد) استفاده شده است.
این کلمه پنجحرفی در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع فراوانی بالایی دارد و معمولاً به عنوان هممعنی آفتها، فتنهها یا سختیهای روزگار از آن یاد میشود.