یعنی چه
واژه «جبابرة» جمع مکسر کلمه «جَبّار» است. این کلمه در لغت به معنای حاکمان ستمگر، خودکامگان، افراد زورگو و پادشاهان مستبدی است که با قهر و غلبه بر مردم حکمرانی میکنند. در مواردی به انسانهای بسیار تنومند و دلاور نیز اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان عربی «جَبابِرَة» و در زبان فارسی به صورت «جَبابِرِه» (Jabābereh) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «جبابرة» به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «ستمگران» یا «پادشاهان مستبد» به کار میرود.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این واژه شامل Tyrants و Dictators است که به حاکمان ستمگر اشاره دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل ستمگران، خودکامگان، پادشاهان مستبد، طاغیان، ظالمان و گردنکشان است.
در قرآن
عین کلمه «جبابرة» در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن مثل «جَبّار» و «جَبّارین» آمده است. صفت جبار در قرآن برای انسانها بار منفی (ظالم و سرکش) دارد، اما برای خداوند به معنای جبرانکننده، مصلح و دارنده قدرت مطلق است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ اسلامی، جبابره نماد قدرت بدون عدالت، استبداد، خودکامگی و عاقبت تلخ پادشاهان ستمگری مانند فرعون و نمرود است که در برابر حق شکست خوردند.
جمعبندی و توضیح کامل جبابرة
واژه «جبابرة» یک جمع مکسر عربی از ریشه «ج-ب-ر» است که به زبان فارسی وارد شده و به معنای ستمگران، حاکمان زورگو و پادشاهان مستبد به کار میرود. این کلمه با وجود ریشه اصلی خود که مفهوم ترمیم و اجبار را در بر دارد، در توسعه معنایی به قدرت قاهره و سلطه توأم با ظلم اشاره میکند.
در متون کهن و ادبیات فارسی، این واژه بیشتر برای توصیف خودکامگان و کسانی که از قدرت خود سوءاستفاده میکنند استفاده میشود و نمادی از قدرتهای ظالمانه و پوشالی است که در نهایت محکوم به نابودی هستند.