یعنی چه
این عبارت دو معنای متفاوت دارد؛ اول در علوم قرآنی که به واقعهٔ تدوین و جمعآوری قرآن کریم به ترتیب نزول توسط امام علی (ع) اشاره دارد. دوم در قواعد دستوری که منظور شکلِ جمع کلمات «امام» (ائمه) و «علی» (علویون/علیها) است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت اضافهٔ بیانی و به شکل [جَ مْ عِ إِ مـامْ عَ لِـیْ] در زبان فارسی و عربی ادا میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ «جمع امام علی» با ۱۰ حرف است. همچنین بسته به طراح جدول، ممکن است به «مصحف علی» یا در نگاه دستوری به «ائمه» اشاره داشته باشد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی اصطلاحی به معنای گردآوری قرآن توسط امام علی (ع) و در معنای لغوی اشاره به جمع کلمات دارد.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم اصطلاحی برای تدوین قرآن و یا ساختار جمع مکسر و سالم کلمات پایه استفاده میشود.
به فارسی
برگردان روان فارسی آن در بخش اصطلاحی «کتاب وحی تدوینشده به دست امام علی (ع)» و در بخش دستور زبانی به معنای «پیشوایان» و «پیروان علی» است.
در قرآن
خود ترکیب «جمع امام علی» در قرآن نیست؛ اما ریشه «جمع» در آیه ۱۷ سوره قیامت (إِنَّ عَلَیْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ) به گردآوری وحی اشاره دارد و واژه «أئمة» (جمع امام) نیز ۵ بار در قرآن از جمله در آیه ۵ سوره قصص آمده است.
نماد چیست
این عبارت در بعد اصطلاحی نمادِ مرجعیت علمی اصیل اهلبیت (ع) و تاریخنگاری دقیق نزول آیات است و کلمات آن به صورت مجزا نماد هدایت، رهبری، عدالت و شجاعت هستند.
جمعبندی و توضیح کامل جمع امام علی
عبارت «جمع امام علی» در زبان فارسی و فرهنگ اصطلاحات اسلامی دو کاربرد و ملوت کاملاً مجزا دارد. در نگاه اول که صبغهٔ تاریخی و علوم قرآنی دارد، این اصطلاح به واقعهٔ گرانبهای گردآوری، نسخهبرداری و تدوین کامل قرآن کریم همراه با تنزیل و تأویل (تفسیر) توسط امام علی (ع) بلافاصله پس از رحلت پیامبر اسلام (ص) اشاره میکند که به «مصحف امام علی» نیز مشهور است.
در نگاه دوم که کاملاً دستوری و مربوط به قواعد زبان است، این عبارت به صورت تفکیکشده به شکلِ جمع کلماتِ تشکیلدهندهاش بازمیگردد؛ به طوری که جمع کلمه «امام» به صورت مکسر «أئمّه» (به معنای پیشوایان) و جمع کلمه «علی» به صورت «علویون» (پیروان) یا «علیها» بیان میشود. در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق این عبارت بر اساس تعداد حروف، خود کلمه «جمع امام علی» با ۱۰ حرف است.