یعنی چه
به کسی گفته میشود که با کلام، اشاره یا رفتار خود به تحقیر، توهین و ریشخند کردن دیگران یا عقاید آنها میپردازد و مایهٔ سرافکندگی آنان میشود.
تلفظ
این ترکیب از واژهٔ عربی استهزاء (بر وزن استفعال) و صفت فاعلی فارسی «کننده» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما کلمهٔ «استهزا کننده» (۱۱ حرف) یا معادل عربی آن «مستهزئ» است.
به انگلیسی
این کلمات در زبان انگلیسی برای توصیف فردی که دیگران را به باد تمسخر یا استهزا میگیرد به کار میروند.
به عربی
واژهٔ مستهزئ اسم فاعل مستقیم از ریشهٔ «هـ-ز-ء» در باب استفعال است که در زبان عربی کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این کلمه در زبان فارسی شامل واژههایی چون ریشخندکننده، مسخرهکننده، طعنهزن و سخریهگر است.
در قرآن
این مفهوم با واژهٔ «المستهزئین» در قرآن آمده است؛ از جمله در آیه ۹۵ سوره حجر که میفرماید: «إِنَّا كَفَيْنَاكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ» (همانا ما شرّ استهزاکنندگان را از تو کم کردیم). این صفت در قرآن بار منفی شدیدی دارد و نشانهٔ تکبر و حقستیزی است.
جمعبندی و توضیح کامل استهزا کننده
عبارت «استهزا کننده» یک ترکیب فاعلی فارسی-عربی است که برای توصیف فردی به کار میرود که دیگران، عقاید یا رفتارهایشان را به قصد تحقیر و کوچک شمردن، مسخره میکند. ریشهٔ اصلی بخش اول این کلمه از زبان عربی و مادهٔ «هـ-ز-ء» گرفته شده و در فرهنگ اخلاقی و دینی، این رفتار به عنوان یک صفت ناپسند و نمادی از تکبر و ضدیّت با کرامت انسانی شناخته میشود.
در متون قرآنی نیز واژهٔ همخانوادهٔ آن یعنی «مُسْتَهْزِئ» بارها به کار رفته است که عمدتاً اشاره به کسانی دارد که پیامبران و آیات الهی را از روی عناد و غرور ریشخند میکردند. در زبان فارسی، این کلمه مترادفهای ملموسی مانند مسخرهکننده و ریشخندکننده دارد و در بازیهای شرح جدول نیز به عنوان یک عبارت ۱۱ حرفی مطرح میشود.