یعنی چه
ترکیب «خشم الانف» یک واژه یا اصطلاح استاندارد و ثبتشده در لغتنامههای معتبر فارسی یا عربی نیست. در عربی، «خَشْم» به تنهایی به معنای بخش بالایی یا استخوان غضروفی بینی است و اضافه کردن «الأنف» به آن نوعی حشو (تکرار مکررات به معنای بینیِ بینی) محسوب میشود. همچنین در فارسی «خشم» به معنی غضب است که ترکیب آن با الأنف (بینی) معنای محصلی ایجاد نمیکند.
تلفظ
در صورتی که این ترکیب ساختگی را بر اساس قواعد عربی بخوانیم، تلفظ آن به صورت «خَشْمُ الْأَنْف» خواهد بود، هرچند که در متون فصیح به کار نرفته است.
در جدول
این عبارت دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است. در صورتی که در طراحان جدول منظورشان بخشهای داخلی بینی بوده باشد، واژههای «خیشوم» یا «انف» نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
از آنجا که این اصطلاح مجعول است، معادل مستقیم ندارد؛ اما اگر منظور استخوان یا بخش غضروفی بینی (خشم) باشد، در انگلیسی به آن bridge of the nose میگویند.
به عربی
در زبان عربی فصیح، برای اشاره به این عضو از کلمات اصیل «الأنف» یا «الخیشوم» استفاده میشود و ترکیب «خشم الانف» کاربردی ندارد.
به فارسی
اگر منظور از کلمهٔ خشم همان واژهٔ عربی به معنی بینی باشد، برگردان فارسی آن «بینی» یا «پل بینی» میشود. اما اگر خشم فارسی (غضب) مد نظر باشد، معنای مشخصی برای کل ترکیب در فارسی وجود ندارد.
در قرآن
عبارت «خشم الانف» به هیچ وجه در قرآن کریم وجود ندارد. تنها واژهٔ «الْأَنْف» (به معنی بینی) یکبار در آیه ۴۵ سوره مائده در عبارت «وَالْأَنْفَ بِالْأَنْفِ» (بینی در برابر بینی) به کار رفته است. واژه خشم نیز به معنای غضب الهی یا انسانی در قالبهای دیگر آمده اما نه در این ترکیب.
نماد چیست
این عبارت دارای هویت مستقل اسطورهای یا نمادین نیست. اگر به واسطه کلمه خشم، آن را به غضب پیوند دهیم، نماد آتش و فوران احساسی است و اگر به واژه بینی مرتبط باشد، نماد خاصی برای آن در متون کهن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل خشم الانف
بررسی دقیق فرهنگهای لغت بزرگ و معتبر مانند لسانالعرب، قاموسالمحیط، لغتنامه دهخدا و فرهنگ معین نشان میدهد که ترکیب «خشم الانف» یک اصطلاح مجعول، غیراستاندارد و نامشخص است. این عبارت احتمالاً بر اثر یک اشتباه شنیداری، نگارشی یا برداشت ناقص از اصطلاحات دیگر پدید آمده است. در زبان عربی، خود واژه «خَشْم» به معنای غضروف یا استخوان بینی است و اضافه کردن «الأنف» به آن حشو قبیح محسوب میشود.
به احتمال بسیار زیاد، این عبارت با اصطلاحات مشهور فقهی و کنایات ادبی عربی مانند «ماتَ حَتْفَ أَنْفِهِ» (به مرگ طبیعی مرد) یا «رَغْمَ أَنْفِهِ» (بر خلاف میل او / به خاک مالیده شدن بینی او) یا حتی واژه واژهشناسی «خیشوم الأنف» اشتباه گرفته شده است. بنابراین، این کلمه فاقد معنای مستند و علمی در زبان فارسی و عربی است.