یعنی چه
واژه المضمون به معنای حقیقت، باطن یا پیام اصلی هر نوشته، گفتار یا اثر است. همچنین در اصطلاحات حقوقی و فقهی به معنای چیزی است که ضمانت شده یا تحت تعهد قرار دارد.
تلفظ
این کلمه با فتح همزه و سکون لام در ابتدا، فتح میم، سکون ضاد و ضم میم دوم تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، کلمه المضمون به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای نشانه هایی چون محتوا یا درونمایه کلام کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون تخصصی انگلیسی، بسته به سیاق متن از واژگان دیگری مثل Subject matter نیز استفاده میشود.
به عربی
المضمون خود کلمهای کاملاً عربی (اسم مفعول از ریشه ضمن) است که در این زبان کاربرد وسیعی دارد.
به فارسی
در زبان فارسی، معمولاً شکل بدون الف و لام آن یعنی «مضمون» به کار میرود و مترادف دقیق آن درونمایه یا جان کلام است.
در قرآن
خود کلمه «المضمون» یا «مضمون» در متن قرآن وجود ندارد؛ اما ریشه آن (ض م ن) در قالبهای دیگر کاربرد دارد و در علوم قرآنی عبارت «مضمون القرآن» برای اشاره به محتوای هدایتگر آیات استفاده میشود.
نماد چیست
در نقد ادبی، فلسفه و نشانهشناسی، مضمون مظهر و نماد هسته مرکزی ایده و اصالت باطنی یک اثر است که در پوسته الفاظ پنهان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل المضمون
واژه «المضمون» که در زبان فارسی بیشتر به صورت «مضمون» رواج دارد، اسم مفعول از ریشه عربی «ض م ن» است. این کلمه در اساس به معنای هر آن چیزی است که در درون چیز دیگری قرار گرفته و دربرگرفته شده است؛ از همین رو در ادبیات و زبانشناسی به محتوا، مفاد، درونمایه و فحوا یا پیام اصلی یک کلام و نوشته اطلاق میشود.
از دیدگاه حقوقی و فقهی نیز این واژه معنای خاص خود را دارد و به مال یا امری اشاره میکند که جبران یا ادای آن بر عهده شخص قرار گرفته و ضمانت شده است. در حوزه نقد ادبی، مضمون در برابر قالب، شکل یا فرم قرار میگیرد و نشاندهنده اصالت و باطن اثر است.
اگرچه خود این واژه با الف و لام در متن قرآن کریم نیامده، اما اصطلاح «مضمون قرآن» در میان مفسران برای توصیف محتوای غنی و هدایتبخش آیات الهی بسیار کاربرد دارد و به عنوان نمادی از حقیقت پنهان در پس کلام شناخته میشود.