یعنی چه
«لسانالغیب» یک ترکیب اضافی عربی است که از دو واژه «لسان» به معنی زبان و «غیب» به معنی آنچه از حس و چشم پنهان است تشکیل شده. این لقب به این دلیل به حافظ داده شده که غزلهای او به طرز عجیبی با احوال درونی انسانها همخوانی دارد و گویی از عالم بالا سخن میگوید.
تلفظ
تلفظ این عبارت با کسر لام در لسان و ضم نون به دلیل نقش ترکیبی آغاز میشود و واژه غیب نیز با سکون یاء و باء تلفظ میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارات «لسان الغیب» یا «ترجمان الاسرار» به عنوان لقب حافظ شناخته میشوند. طبق طراح سؤال، عبارت کلیدی «لقب خواجه حافظ شیرازی» خود دارای ۱۸ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی آثار حافظ، لقب او را معمولاً به صورت کنایی و معنایی به نماد زبان عالم غیب و ماوراء ترجمه میکنند.
به فارسی
برگردان خالص این لقب به فارسی برابر است با «زبانِ جهانِ پنهان» یا «گوینده رازهای مکتوم» که نشاندهنده عمق عرفانی اشعار اوست.
در قرآن
خود ترکیب «لسانالغیب» در قرآن مجید عیناً ذکر نشده است؛ اما واژه «لسان» ۲۵ بار (مانند بلسان عربی مبین) و واژه «غیب» ۶۰ بار (مانند الذین یؤمنون بالغیب) در آیات به کار رفتهاند. همچنین لقب خود «حافظ» به دلیل حفظ بودن کل قرآن به هفت روایت به این شاعر بزرگ داده شده است.
نماد چیست
این لقب در فرهنگ ایرانی نمادِ اتصال به ماوراء، کشف و شهود عرفانی، غیبگویی مثبت از طریق فال حافظ و زبان رمزآلود شعر ناب پارسی است.
جمعبندی و توضیح کامل لقب خواجه حافظ شیرازی
خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی، شاعر بزرگ قرن هشتم هجری، در فرهنگ و ادبیات ایران زمین با القاب ارزشمندی همچون «لسانالغیب» و «ترجمانالاسرار» شناخته میشود. این القاب به دلیل هماهنگی شگفتانگیز غزلهای او با احوال درونی انسانها و ذوق تفأل به دیوانش پس از درگذشت او توسط اهل ادب به وی داده شد.
واژه «حافظ» نیز خود به تنهایی نشاندهنده اصالت مذهبی و علمی اوست، چرا که وی قرآن کریم را با قرائتهای گوناگون از بر داشت. ریشه القاب او به فرهنگ اسلامی و قرآنی بازمیگردد و امروزه در پهنه زبان فارسی، نام حافظ با عرفان، شهود و رازآلودگی پیوندی ناگسستنی دارد.