یعنی چه
ترکیب «آدم ابوالبشر» به معنای حضرت آدم (ع)، اولین انسانی است که آفریده شده و پدر تمامی انسانهای روی زمین به شمار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «آدَم» (با فتح دال) و «اَبُوالبَشَر» (با ضم ب و فتح شین و را) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «ادم ابوالبشر» با ۱۱ حرف است. کلمات جایگزین و کوتاهتر مانند بوالبشر یا صفیالله نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این شخصیت دینی و تاریخی از واژه Adam یا توصیفاتی همچون پدر بشریت استفاده میشود.
به عربی
در متون و منابع عربی این واژه به صورت «آدم أبو البشر» یا با القابی مثل صفیالله و خلیفه الله یاد میشود.
به فارسی
در ادبیات و زبان فارسی تعابیر معادلی چون انسان نخستین، نخستین انسان، باباآدم و بوالبشر برای این مفهوم به کار میرود.
در قرآن
خود ترکیب «آدم ابوالبشر» به صورت لفظی در قرآن نیامده، اما نام مبارک «آدم» ۲۵ مرتبه در ۹ سوره مختلف به عنوان نخستین پیامبر و انسان آمده است.
نماد چیست
آدم ابوالبشر در ادبیات و عرفان نماد آغاز آفرینش انسان، خلافت الهی، هبوط از بهشت به زمین، گناه نخستین (ترک اولی) و همچنین نماد توبه و بازگشت به سوی حق است.
جمعبندی و توضیح کامل ادم ابوالبشر
عبارت «آدم ابوالبشر» یک ترکیب توصیفی-دینی است که اشاره به حضرت آدم (ع) دارد. کلمه «آدم» ریشهای سامی و عبری دارد که به معنای خاک یا زمین سرخ است و کنایه از خلقت او از خاک دارد؛ واژه «ابوالبشر» نیز یک ترکیب عربی به معنای «پدر انسانها» است که به عنوان لقب و کنیه برای ایشان استفاده میشود.
این شخصیت در تمامی ادیان ابراهیمی (اسلام، یهودیت و مسیحیت) به عنوان سرسلسله نسل کنونی بشر و اولین پیامبر شناخته میشود. داستان آفرینش او، نافرمانی از دستور الهی، هبوط به زمین و در نهایت توبه او، از مهمترین مباحث معرفتی و نمادین در عرفان و ادبیات جهان است.
در فرهنگ و ضربالمثلهای فارسی، این نام علاوهبر جنبههای قدسی، گاهی برای نشان دادن کهنسالی و قدمت بسیار زیاد یک چیز نیز به کار میرود؛ مانند اصطلاح «از زمان باباآدم» که به گذشتههای بسیار دور اشاره دارد.