یعنی چه
این ترکیب از دو واژه عربی «عالم» به معنای جهان یا قلمرو و «وحوش» (جمع مکسر وحش) به معنای حیوانات وحشی و درنده تشکیل شده است. در مجموع به معنای دنیای حیات وحش و زیستگاه جانوران غیر اهلی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت واژهگشایی عَالَمِ وُحُوشْ است که در زبان فارسی با کسرِ اضافه میان دو کلمه خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، پاسخ این عبارت دقیقاً «عالم وحوش» با ۸ حرف است. معادلهای دیگر آن حیات وحش یا دنیای دد و دام هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژه کلی Wildlife برای حیات وحش و عبارات استعاری مانند World of beasts استفاده میشود.
به عربی
در عربی معیار این ترکیب به صورت «عالمُ الوحوش» به کار میرود و برای مفهوم مدرن حیات وحش از اصطلاح «الحياة البرية» استفاده میکنند.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی این ترکیب شامل «حیات وحش»، «جهان جانوران وحشی» و اصطلاح ادبی «دنیای دد و دام» است.
در قرآن
خودِ ترکیب «عالم وحوش» در متن قرآن نیامده است، اما واژه مفرد ریشه یعنی «الْوُحُوشُ» یکبار در آیه ۵ سوره تکویر («وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ») در توصیف وقایع رستاخیز و گردآوری حیوانات وحشی به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، این اصطلاح نماد قانون جنگل، بقای قویتر و بیرحمی است. همچنین در نگاه سلوک عرفانی، نماد قوای غضبی، حیوانی و سرکشیهای نفس اماره در باطن انسان به شمار میرود که باید رام عقل شوند.
جمعبندی و توضیح کامل عالم وحوش
عبارت «عالم وحوش» یک ترکیب اضافه عربی است که وارد زبان فارسی شده و به طور دقیق به معنای جهان، قلمرو و زیستگاه جانوران وحشی و درنده است. واژه وحوش در اصل از ریشهای به معنی تنهایی و جدایی از انس و اهلیشدن میآید، از این رو این اصطلاح کاملاً در تضاد با جهان انسانها و تمدن قرار میگیرد.
این اصطلاح در متون ادبی، دانشنامهای و حتی مسابقات جدول کاربرد دارد. اگرچه خود ترکیب در قرآن پیشینهای ندارد، اما تکواژه آن در سوره تکویر برای تصویرسازی روز قیامت استفاده شده است. در نمادشناسی نیز این عبارت اشاره به خوی سرکش، قانون جنگل و ترجیح قدرت بر حقانیت دارد.