یعنی چه
«یکلیا و تنهایی او» یک واژهٔ لغوی مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه عنوان یکی از مشهورترین رمانهای معاصر ایران نوشتهٔ تقی مدرسی (۱۳۳۴) است. «یکلیا» اسم خاص و نام شخصیت اصلی داستان (دختر پادشاه اورشلیم) است که به دلیل عشق به یک چوپان طرد شده و مظهر انزوا و تنهایی ازلی انسان میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «یَکُلیا و تنهایی او» (Yakolia va tanhāyi-ye u) است. کلمهٔ یکلیا با فتح ی و ضم کاف قرائت میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع ادبی، پاسخ این پرسش که به رمان تقی مدرسی اشاره دارد، «یکلیا و تنهایی او» با ۱۴ حرف است. در صورت نیاز به بخش اول اسم، «یکلیا» پاسخ ۵ حرفی خواهد بود.
به انگلیسی
در محافل ادبی و ترجمههای انگلیسی، این اثر با نام Yakolia and Her Loneliness یا تحت عنوان معنوی The Virgin of Solitude معرفی شده است.
به عربی
به عنوان یک نام خاص و اثر ادبی، در زبان عربی به صورت تحتاللفظی «يكليا ووحشتها» یا «يكليا وعزلتها» ترجمه و شناخته میشود.
به ترکی
معادل این عنوان ادبی در زبان ترکی به صورت ترکیبی از نام خاص و ترجمه بخش دوم، Yaklia ve Yalnızlığı نامیده میشود.
نماد چیست
در نقدهای ادبی، شخصیت یکلیا و تنهایی او نماد تنهایی ازلی و ابدی بشر، تضاد میان عشق زمینی و طرد اجتماعی، و کشمکش ایمان و احساس است. همچنین این رمان را نمادی از سرخوردگی و انزوای روشنفکران ایرانی پس از رویدادهای سیاسی دهه ۳۰ (بهویژه کودتای ۲۸ مرداد) میدانند.
جمعبندی و توضیح کامل یکلیا و تنهایی او
«یکلیا و تنهایی او» یکی از ماندگارترین رمانهای نوین معاصر ایران است که در سال ۱۳۳۴ به قلم تقی مدرسی خلق شد. این عبارت یک ترکیب لغوی یا اصطلاح عامیانه نیست، بلکه نام یک اثر ادبی با بافتی اسطورهای و الهامگرفته از روایتهای عهد عتیق (تورات) است. داستان حول محور زندگی یَکُلیا، دختر پادشاه اورشلیم میچرخد که به جرم عشق به یک چوپان، از جامعه رانده شده و به بیابان و تنهایی محکوم میشود.
این اثر به دلیل زبان فخیم، آهنگین و باستانگرایانهاش جایگاه ویژهای در ادبیات فارسی دارد. نویسنده با بهرهگیری از فضای اورشلیم باستان، مفاهیم عمیق فلسفی و روانی مانند عصیان، تنهایی تکوینیافته انسان و شکست آرمانها را به تصویر میکشد. از این رو، اصطلاح یکلیا در فرهنگ ادبی به نمادی برای انزوا، طردشدگی و تنهایی اگزیستانسیال بشر تبدیل شده است.