معنی
در منابع کلاسیک لغوی، این واژه به معنای هرگونه برآمدگی و ورم در سطح بدن یا زمین، و همچنین میزان و حجم یک جسم به کار رفته است.
یعنی چه
این کلمه مظهر عینی تجمع، زیادت یا شکلگیری یک توده و بخش عقبی و برآمده از یک کل است.
مترادف
این واژگان بیشترین شباهت معنایی را با کاربردهای مختلف جما دارند.
متضاد
با توجه به معانی برآمدگی و حجم فراوان، واژههایی که بر کاستی یا گودی دلالت دارند متضاد آن محسوب میشوند.
هم خانواده
به دلیل ریشه عربی واژه، همخانوادههای مستقیم فارسی برای آن تعریف نشده و کلمات همریشه قرآنی و عربی آن مد نظر هستند.
ریشه
غالب واژهشناسان آن را واژهای وامگرفته از عربی میدانند که با مفهوم انباشتگی و کثرت پیوند دارد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان کلید یا پاسخ برای مفاهیمی چون ورم، توده یا برآمدگی زمین به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، میتوان از واژههای دال بر حجم یا برجستگی فیزیکی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل جما
واژهٔ «جما» از جمله لغات کهن و فرعی زبانی است که ریشه در قواعد عربی دارد. این کلمه در معاجم ادبی به مفاهیمی نظیر توده، ورم، برجستگی سطح زمین یا بدن، و همچنین مقدار و حجم یک شیء اطلاق میشود. در کاربردهای قرآنی و مذهبی، صورت تنویندار آن یعنی «جَمّاً» به معنای فراوانی و کثرت (مانند حباً جماً به معنی دوستی بسیار زیاد) دیده میشود.
باید توجه داشت که این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد زنده و رایجی ندارد و بیشتر در متون طب سنتی، لغتنامههای قدیمی یا ساختارهای جدولی به چشم میخورد. همچنین به دلیل شباهت ظاهری، نباید آن را با واژههایی نظیر جماع یا جمع اشتباه گرفت زیرا بستر معنایی و ریشهشناختی متفاوتی دارد.