یعنی چه
این واژه مصدری عربی است که در اصل به معنای درشت، خشن، خشک و بدخوراک شدن طعام یا نانی که خورش نداشته باشد به کار میرود. در مفهوم کنایی، به سختی، زمختی و ناگواری در معیشت یا گفتار اشاره دارد.
تلفظ
این واژه در فرهنگهای لغت معتبر به دو صورت جَشُوبَة (با فتح جیم) و جُشُوبَة (با ضم جیم) ضبط شده است.
در جدول
واژه جشوبة دقیقاً دارای ۵ حرف است و در طراحهای جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل بدخوراکی غذا یا سختی عیش پرسیده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفاهیم مربوط به زبری بافت یا بدطعم بودن و ناگواری غذا از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً یک واژه عربی از ماده ثلاثی مجرد (ج-ش-ب) است و با مفاهیمی چون خشونت و غلظت قرابت معنایی دارد.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل خشونت، زبری، غلظت، بدمزگی، سفتی در بافت غذا و همچنین سادهزیستی و بیخورشتی طعام هستند.
نماد چیست
در متون کهن ادبی و مذهبی، این واژه نماد فقر، غذای ساده و بیتجمل، بیلذتی و سختی زندگی است. نمونه مشهور آن تعبیر جشوبة العیش در نهجالبلاغه است که نماد همدردی با محرومان جامعه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل جشوبة
واژه «جشوبة» یک مصدر اصیل عربی از ریشه (ج-ش-ب) است که به زبان فارسی وارد شده است. این کلمه در معنای حقیقی خود به درشت، خشن، خشک و بدمزه شدن طعام یا نانی که بدون خورش مصرف شود دلالت دارد. اگرچه این واژه در فارسی امروز به عنوان کلمهای رایج و مستقل به کار نمیرود، اما در متون مذهبی و کلاسیک کاربرد ویژهای داشته است.
در کاربرد کنایی و ادبی، جشوبة به معنای سختی، زمختی و ناگواری در زندگی و معیشت بازتاب یافته است. مشهورترین جلوه این واژه در خطبهها و نامههای نهجالبلاغه (مانند عبارت جشوبة العیش) دیده میشود که نمادی از زهد، قناعت، سادهزیستی افراطی و همدردی پیشوایان دینی با طبقات محروم جامعه است.